Κωνσταντίνος Μουχταρίδης έκθεση παρουσιάζεται στην γκαλερί Καλφαγιάν με τίτλο The Earliest Winds, όπου ο ζωγράφος εξετάζει τον άνεμο με τέμπερα σε ξύλο και σχέδια ακουαρέλας, σύμφωνα με το κείμενο της επιμελήτριας Οντέτ Κουζού.
Το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση έχει γράψει η Οντέτ Κουζού (Επιμελήτρια):
“Η γκαλερί Καλφαγιάν παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση του Κωνσταντίνου Μουχταρίδη με τίτλο The Earliest Winds. Πρόκειται για μια ενότητα έργων με τέμπερα πάνω σε ξύλο, καθώς και σχέδια ακουαρέλας σε χαρτί. Το τοπίο παραμένει στο προσκήνιο της πρακτικής του, τώρα όμως φανερώνεται μέσα από την επιμονή του να ζωγραφίσει αυτό που δεν ζωγραφίζεται. Τον άνεμο.
Σε αυτή τη νέα σειρά έργων, αφετηρία του προβληματισμού του υπήρξε η κατεξοχήν εικονογραφική παράδοση αναπαράστασης του τοπίου, και κατ’ επέκταση των στοιχείων της φύσης, τα οποία αποδίδονται μέσα από ανθρωπομορφικούς όρους και συμβολισμούς. Κεντρικό σημείο αναφοράς στην αναζήτησή του αποτελεί ο Πύργος των Ανέμων στην Πλάκα, όπου απεικονίζονται ανάγλυφα οι οκτώ κύριοι άνεμοι, προσωποποιημένοι ως φτερωτές θεότητες. Εκεί, κάθε μορφή συνοδεύεται από ένα ιδιαίτερο σύμβολο, ενώ στα έργα του, η ταυτότητα των ανέμων μετατοπίζεται από την εικόνα στην αίσθηση. Ο Μουχταρίδης απομακρύνεται από την περιγραφικότητα της αναπαράστασης, διερευνώντας πώς θα μπορούσε να την υπερβεί μέσα από μια αφαιρετική προσέγγιση, και να αποτυπώσει εκείνες τις ποιότητες του τοπίου που δεν αντιλαμβανόμαστε οπτικά ως σταθερές εικόνες, αλλά ως δυναμικές συνθήκες που μεταβάλλονται συνεχώς.
Με τη χαρακτηριστική του σχολαστικότητα και ευαισθησία, «κοιτάζει» μέσα από τον άνεμο, ώστε πρώτα να τον αισθανθεί και έπειτα να τον ζωγραφίσει. Ο κορμός της δουλειάς του, που χαρακτηρίζεται από διακριτικές και επαναλαμβανόμενες πινελιές σε συνδυασμό με εναλλασσόμενες χρωματικές παλέτες, αποκτά εδώ μεγαλύτερη πυκνότητα και ζωντάνια. Ο ρυθμός της χειρονομίας του γίνεται πιο ζωηρός, καθώς αποδίδει με αυτοπεποίθηση την κίνηση και την ενέργεια των ανέμων. Μια συναισθητική διάσταση διατρέχει τα έργα του, καθώς επιχειρεί με το χρώμα να αποτυπώσει ένα στοιχείο της φύσης που μπορεί κανείς μόνο να αφουγκραστεί. Η εμπειρία του ανέμου προσεγγίζεται έμμεσα από τους συνειρμούς και τα ίχνη που αφήνει στο τοπίο, όπως ο ήχος από το θρόισμα των φύλλων ή η ταραχή μιας φουρτουνιασμένης θάλασσας.
Η ζωγραφική του γλώσσα λειτουργεί ως ένα πεδίο που μετατρέπει ένα αόρατο στοιχείο της φύσης σε ενσώματη εμπειρία, μεταφράζοντας τη διαρκή μεταβολή της θερμοκρασίας, της έντασης και της ροής που χαρακτηρίζουν τον άνεμο ως φυσικό φαινόμενο. Οι επιφάνειες των έργων λειτουργούν ως σημεία παρατήρησης αυτών των δυνάμεων, των οποίων η ένταση υποδηλώνεται μέσα από στρώσεις, διακοπές και μεταβολές του χρώματος. Σε κάποια έργα, το στοιχείο του αέρα συμπυκνώνεται μέσα στο πλαίσιο της εικόνας, ενώ σε άλλα μοιάζει να εκτείνεται πέρα από τα όρια του πίνακα και να διαχέεται στον περιβάλλοντα χώρο. Αναδεικνύεται με αυτόν τον τρόπο η μεταβλητότητα του φαινομένου, άλλοτε ήπια και άλλοτε κυρίαρχη.
Όπως μαρτυρούν και οι τίτλοι των έργων, ο Μουχταρίδης υπαινίσσεται μια βαθιά προσωπική σχέση με την ιστορία και τις τοπικές ονομασίες των ανέμων, ενσωματώνοντας προσωπικά βιώματα, μνήμες και συναισθήματα. Ο Λίβας, ο Ζέφυρος, το Χαμσίν και ο Γρέγος μας μεταφέρουν στον κόσμο των αναζητήσεων του καλλιτέχνη και μας αφηγούνται τα ταξίδια τους από την Αίγυπτο στην Κρήτη, κι από τη Βενετία στον Ελλήσποντο. Ο θεατής καλείται να τοποθετηθεί μέσα σε μια συνθήκη όπου η ζωγραφική γίνεται φορέας μιας σωματικής εμπειρίας του χώρου, στην οποία ο άνεμος προσεγγίζεται ως η αισθητηριακή δύναμη που αποκαλύπτει το τοπίο.”
Τοπίο και αόρατες δυνάμεις
Στο σύνολο των έργων, η παρουσία του τοπίου είναι διαρκής αλλά όχι περιγραφική: ο άνεμος γίνεται η κύρια ύλη που επιχειρεί να αιχμαλωτίσει ο Κωνσταντίνος Μουχταρίδης. Η επιλογή των μέσων — τέμπερα σε ξύλινα πάνελ και ακουαρέλα σε χαρτί — ενισχύει την αίσθηση μεταβλητότητας και ροής.
Τα έργα φανερώνουν μια πυκνή, αλλά λεπτή χειρονομία: διακριτικές, επαναλαμβανόμενες πινελιές, στρώσεις χρώματος και μεταβάσεις τόνων που προτείνουν κίνηση και ένταση. Η ζωγραφική λειτουργεί εδώ ως σωματική καταγραφή.
Ο Πύργος των Ανέμων στην Πλάκα αναφέρεται ως σημείο αναφοράς, όπου οι οκτώ άνεμοι προσωποποιούνται. Η ιστορική αυτή εικόνα μετατοπίζεται στα έργα από την εμφανή μορφή στην αίσθηση της κίνησης και της διάρκειας.
Τεχνική και χειρονομία
Οι τίτλοι των έργων παραπέμπουν σε συγκεκριμένους ανέμους — Λίβας, Ζέφυρος, Χαμσίν, Γρέγος — και συνοδεύονται από προσωπικές αναμνήσεις και γεωγραφικές διαδρομές που διατρέχουν την πρακτική του καλλιτέχνη.
Στο έργο του, ο αέρας εμφανίζεται άλλοτε συμπυκνωμένος μέσα στο πλαίσιο και άλλοτε να υπερβαίνει τα όρια του πίνακα, διαχέοντας την ενέργειά του στον χώρο της γκαλερί.
Η εμπειρία του ανέμου προσεγγίζεται μέσω συνειρμών: ήχοι, ίχνη στο τοπίο, η κίνηση της θάλασσας. Η ζωγραφική γίνεται μέσο μετάφρασης αυτών των απτών και άυλων στοιχείων.
Ιστορικές αναφορές
Κωνσταντίνος Μουχταρίδης (γεν. 1996) ζει και εργάζεται μεταξύ Αθήνας και Σερρών. Η πρακτική του περιλαμβάνει ζωγραφική, σχέδιο και κεραμική και εξετάζει τις σχέσεις τέχνης και φύσης.
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2022) και του Μεταπτυχιακού Εικαστικών Τεχνών (2025). Το 2016 έλαβε την υποτροφία SNF SART και το 2018 φοίτησε στην ENSAV de La Cambre. Το 2024 συμμετείχε στο πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών Thermia Project.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις όπως 4ensic Drawings (Kalfayan Galleries, 2025), Traces on Soil (Thermia Project, 2024), Plegma (Alkinois, 2024) και άλλες σημαντικές παρουσίες.
Βιογραφικό και παρουσιάσεις
Κεντρική φωτογραφία θέματος: Κωνσταντίνος Μουχταρίδης, Gregos (λεπτομέρεια έργου), 2026, τέμπερα σε προετοιμασμένο ξύλινο πάνελ, 120.5 x 107 εκ. Courtesy the artist and Kalfayan Galleries
