μικρομεσαία οικονομία αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρό φορολογικό ασφυκτικό κλοιό που την καταδικάζει, καθώς το κράτος απαιτεί προκαταβολή φόρου 80% και κρατά υπό έλεγχο τις επιστροφές ΦΠΑ, ενώ τα προτεινόμενα μέτρα είναι ανεπαρκή.
Η επιχειρηματικότητα αναζητά ριζικές αλλαγές: οι σημερινές προτάσεις για μείωση συντελεστών κατά μόλις 2% ή «ψαλιδίσματα» χρεών της τάξης του 10-20% δεν αρκούν για να αναστρέψουν την πορεία των περίπου 700.000 μικρομεσαίων και μεσαίων επιχειρήσεων, από τις οποίες οι 400.000 είναι πολύ μικρές.
Το παράδοξο είναι ότι στηρίζουμε ένα κράτος που απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των εισπράξεων και αφήνει την αγορά αποδυναμωμένη, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ουσιαστικά κίνητρα για αλλαγή παραγωγικού μοντέλου ή βιώσιμη βιομηχανική ανάπτυξη.
Επιπτώσεις και προτεραιότητες
Η εικόνα που δείχνουμε στο εξωτερικό είναι ανησυχητική. Η προσπάθεια να παρουσιαστούμε ως χώρα που εφαρμόζει πολιτικές βιομηχανικής ανάπτυξης πέφτει στο κενό όταν η φορολογική πολιτική συνθλίβει τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα επί δεκαετίες.
Το κράτος, απαιτώντας τη διατήρηση των ταμειακών του ροών, επιβάλλει τέτοιους φόρους που αναγκάζουν τις επιχειρήσεις να χρηματοδοτούν και το ίδιο το κράτος αντί να επενδύουν στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της παραγωγής.
Στην πράξη, οι επιχειρηματίες βλέπουν τις επιστροφές ΦΠΑ να καθυστερούν ή να επανελέγχονται σε όποτε το κράτος το αποφασίζει, ενώ οι όποιες μειώσεις χρεών παρουσιάζονται ως «επιτεύγματα» είναι μικρής σημασίας για την ουσία της επιβίωσης των επιχειρήσεων.
Τι συζητιέται εν όψει ΔΕΘ
Στις κουβέντες των κυβερνητικών παρασκηνίων ενόψει της ΔΕΘ επανέρχονται μέτρα που έχουν κυρίως πολιτικό και όχι οικονομικό χαρακτήρα.
Η επιχειρηματική κοινότητα αναμένει πιο τολμηρές κινήσεις αλλά στην πραγματικότητα ακούει για μια «μεταβολή» της τάξης του 2%, που είναι περισσότερο επικοινωνιακή παρά ουσιαστική.
Αυτό το μέγεθος μείωσης δεν προσαρμόζει το φορολογικό προϊόν σε ανταγωνιστικά επίπεδα ούτε καλύπτει τις μεγάλες ανάγκες ρευστότητας και επενδύσεων των επιχειρήσεων.
Κίνδυνοι και παγίδες
Οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται για να «σώσουν» τα δημόσια έσοδα πιθανόν να φορτώσουν στις πλάτες των μικρομεσαίων τις επερχόμενες ενεργειακές αυξήσεις λόγω γεωπολιτικών εξελίξεων.
Σε τέτοιο περιβάλλον, αντί να λάβει η αγορά ενισχύσεις σε υποδομές, συντήρηση και ασπίδες απέναντι στις αυξήσεις κόστους παραγωγής, θα εισπραχθούν πρόσθετοι φόροι και επιβαρύνσεις — και αυτό θα το «εισπράξει” η αγορά.
Αν οι προτεινόμενες λύσεις είναι μόνο συμβολικές μειώσεις ή εκπτώσεις που παρουσιάζονται ως «ρεγάλο” τότε δεν θα επιτευχθεί ο πραγματικός στόχος της ανασύνταξης της οικονομίας.
Συνεπακόλουθα για το 2027 και μετά
Αν η χώρα οδηγηθεί στο 2027 με τις ίδιες φορολογικές βάσεις και με μοναδικά κίνητρα μικρές πολιτικές μειώσεις, η επιστροφή σε δυσμενείς καταστάσεις είναι πιθανή.
Μέσα στην επόμενη 2ετία μπορεί να ξαναδούμε εικόνες που θυμίζουν την κρίση της δεκαετίας του 2010 — αποδυναμωμένες επιχειρήσεις, λιγότερες επενδύσεις και αύξηση της ανεργίας.
Το «όραμα” των περιορισμένων μειώσεων δεν επαρκεί για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς και απλώς θα αποκαλύψει τη γύμνια της οικονομικής πολιτικής.
Τι πρέπει να γίνει άμεσα
Απαιτείται ανασχεδιασμός της φορολογικής πολιτικής με στόχο τη μείωση του βάρους για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την επιτάχυνση των επιστροφών ΦΠΑ, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα στην παραγωγή.
Χρειάζονται στοχευμένα κίνητρα για επενδύσεις σε υποδομές, ενεργειακή εξοικονόμηση και ψηφιακό μετασχηματισμό, όχι μόνο επιδερμικές φοροελαφρύνσεις με περιορισμένη επίδραση.
Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση οφείλουν να λάβουν υπόψη ότι οι προτάσεις τους για το 2027 και μετά θα κριθούν από το αν προστατεύουν ουσιαστικά τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.
Του Γιώργου Κράλογλου
george.kraloglou@capital.gr
