Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε οριστικά την ενοχή των καταδικασθέντων για τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική, αλλά παρέπεμψε σε νέα κρίση το ζήτημα των ελαφρυντικών για 3 από τους 4 που προσέφυγαν. Το γεγονός αυτό τονίζει ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 με δελτίο Τύπου όπου επισημαίνει και το ζήτημα του πρότερος σύννομος βίος.
Στο ίδιο δελτίο Τύπου, που υπογράφει η Κάλλι Αναγνώστου και ο Γιώργος Καΐρης, περιλαμβάνεται το ακόλουθο απόσπασμα: “Σε νέα δίκη στέλνει ο ‘Αρειος Πάγος τους τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες για την ‘υπόθεση’ της φονικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική.
Ο Σύλλογος υπενθυμίζει ότι ο Άρειος Πάγος αναγνωρίζει την ενοχή των καταδικασθέντων και καταγράφει τις πράξεις, τις παραλείψεις και τις ευθύνες τους για 102 (αναγνωρισμένους στο βούλευμα) από 120 νεκρούς και για 32 (βάσει βουλεύματος) από τους 57 εγκαυματίες.
Αναγνώριση ευθυνών
Παρά την οριστική αναγνώριση των αδικημάτων, η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για την έκτιση των ποινών καθώς τίθεται υπό εξέταση το ενδεχόμενο χορήγησης ελαφρυντικών λόγω του “πρότερου σύννομου βίου” των κατηγορουμένων.
Η συγκεκριμένη απόφαση αφορά συγκεκριμένα τον τότε αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Σωτήρη Τερζούδη, τον τότε υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο και τον τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Ιωάννη Καπάκη, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για ανθρωποκτονία και σωματικές βλάβες από αμέλεια κατά συρροή.
Ο Σύλλογος αναφέρει ότι το να μην υπάρχει στο παρελθόν καταγεγραμμένο ποινικό ιστορικό από μόνο του δεν αποδεικνύει ότι κάποιος έζησε σύννομα ή έντιμα, ιδίως όταν πρόκειται για πρόσωπα με θέσεις υψηλής ευθύνης των οποίων οι παραλείψεις οδήγησαν σε εθνική τραγωδία.
Σημασία έντιμου βίου
Στο δελτίο Τύπου επαναλαμβάνεται η φράση που εκφράζει την κρίση του Συλλόγου: “Ο έντιμος βίος δεν μπορεί να μετριέται μόνο από το τυπικό λευκό ποινικό μητρώο, αλλά και από το ουσιαστικό βάρος της ευθύνης απέναντι σε κάθε ανθρώπινη ζωή”. Η φράση αυτή εμφανίζεται ως κεντρικό επιχείρημα κατά της αυτόματης αναγωγής του λευκού μητρώου σε ελαφρυντικό.
Οι συγγενείς τονίζουν πως ενώ οι καταδικασμένοι επιδιώκουν ελαφρύνσεις, τα θύματα δεν επιστρέφουν: οι νεκροί δεν γυρίζουν πίσω, οι εγκαυματίες δεν ξαναβρίσκουν την προηγούμενη ζωή τους και οι οικογένειες συνεχίζουν να ζουν με την απώλεια και τον πόνο.
Παράλληλα, τονίζεται ότι εκκρεμεί και άλλη δίκη εις βάρος τους, όπως και για το σύνολο των 21 κατηγορουμένων, για πρόσθετα θύματα των ίδιων αδικημάτων, γεγονός που, κατά τον Σύλλογο, κατακερματίζει την υπόθεση και δυσχεραίνει την πλήρη απονομή δικαιοσύνης.
Εκκρεμότητες και απορίες
Ο Σύλλογος αναρωτιέται πώς τεκμηριώνεται πρακτικά ο πρότερος σύννομος βίος και κατά πόσο ο κατακερματισμός των δικών και η παράλειψη στοιχείων θολώνουν την εικόνα τόσο για τα πραγματικά περιστατικά όσο και για τους κατηγορουμένους.
Οι συντάκτες του δελτίου σημειώνουν επίσης: ότι διαφορετικά, «ούτε για πλημμελήματα θα δικάζονταν, ούτε ανάμεσά μας θα κυκλοφορούσαν όσοι εκθέτουν σε θανατηφόρο κίνδυνο τις ζωές μας με λευκά ποινικά μητρώα».
Τέλος, επισημαίνεται ότι απορρίφθηκε το αίτημα του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, του ανθρώπου από τον οποίο ξεκίνησε η φωτιά, ενώ το βασικό, πληγωμένο ερώτημα που παραμένει στο δελτίο του Συλλόγου παρατίθεται ως εξής: “Πού είναι η δική μας Δικαιοσύνη;”.
