Gen 260 Φεστιβάλ φέρνει το κοινό σε επαφή με τη δημιουργικότητα και το προσωπικό σκηνοθετικό βλέμμα νέων καλλιτεχνών, λειτουργώντας παράλληλα ως κόμβος γνωριμίας με επαγγελματίες και ως ανοιχτό πλαίσιο συνεργασιών εντός και εκτός συνόρων.
Τι υπηρετεί το Gen 260 Φεστιβάλ
Το πρόγραμμα προσφέρει ουσιαστικό βήμα έκφρασης σε νέους δημιουργούς, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να είναι ενεργό μέρος του καλλιτεχνικού προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026. Φέτος η επιλογή εστιάζει σε αποφοίτους αναγνωρισμένων σχολών με κατεύθυνση σκηνοθεσίας στην Ελλάδα.
Η πρωτοβουλία πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ. Όλες οι παραστάσεις του Gen 260 φιλοξενούνται στον Χώρο Β της Πειραιώς 260. Ώρα έναρξης 22.00.
Πρόγραμμα Gen 260 — 05/06/2026: CARCOMA
05/06/2026 — Αλεξία Παραμύθα: CARCOMA (Διάρκεια 75΄), βασισμένο στη νουβέλα Σαράκι της Λάιλα Μαρτίνεθ.
«[…] Και τότε κοιμήθηκα, κι όταν ξύπνησα είχα μια τρύπα στην κοιλιά μου, δυο μικρές τρύπες στον αγκώνα μου, μια τρυπούλα κάτω από τη γλώσσα μου […]»
Σε ένα σπίτι γεμάτο σκιές, άγιους και λαϊκές δοξασίες, δύο ανώνυμες γυναίκες — μια γιαγιά και μια εγγονή — ζουν απομονωμένες, σαν να έχουν συγχωνευτεί με τους τοίχους. Η εξαφάνιση ενός παιδιού στρέφει το βλέμμα της κοινότητας και των ΜΜΕ πάνω τους και οι εξομολογήσεις τους διαμορφώνουν ένα οικογενειακό παλίμψηστο σιωπής, ανδρικής βίας και ταξικής φθοράς.
Το CARCOMA προέρχεται από αυτό το σκοτεινό, στοιχειωμένο σύμπαν και αποτελεί ελεύθερη σκηνική μεταγραφή της νουβέλας Σαράκι. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2021 από τον ανεξάρτητο φεμινιστικό εκδοτικό οίκο Amor de Madre και μεταφράστηκε σε περισσότερες από δεκαπέντε γλώσσες. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 2024 σε μετάφραση Ασπασίας Καμπύλη από τις εκδόσεις Carnívora.
Στη σκηνική εκδοχή το σπίτι γίνεται ζωντανό αρχείο της βίας και η σκηνή τόπος διάβρωσης. Οι δύο αφηγήτριες μιλούν από έναν ενδιάμεσο τόπο, κινούμενες ανάμεσα στην εξομολόγηση και την επινόηση, συνθέτοντας το στοιχειωμένο τους χρονικό μέσα από άλματα και υπαινιγμούς. Πλάι τους, ένας παράξενος χορός γυναικών — οι ίσκιοι που ξεπηδούν από τα σπλάχνα του σπιτιού — σχηματίζει μια συλλογική μνήμη που δεν ησυχάζει.
Κινησιολογία και γλώσσα στο CARCOMA
Η κινησιολογική γλώσσα της παράστασης είναι φθαρμένη και σπαραγματική: κοφτές ανάσες, διαβρωμένες μελωδίες, θραύσματα και αναγραμματισμοί της λέξης agujero (τρυπούλα, άνοιγμα, ρωγμή) και ήχοι που παράγουν τα ίδια τα σώματα. Η παράσταση διερευνά πώς κληρονομείται το τραύμα και πώς η ταπείνωση, ο πόνος και η ντροπή εγγράφονται στο σώμα — που συγκρατεί και θυμάται πριν από τη γλώσσα. Εκεί όπου οι λέξεις εξαντλούνται, απομένουν μόνο οι μικρές τρυπούλες στο δέρμα.
06/06/2026 — όμικρονγιώτα
06/06/2026 — Γιάννης Διδασκάλου: όμικρονγιώτα (Διάρκεια 60΄).
Καλεσμένοι, μόνοι, ανυπόταχτοι, αθώοι, φιλόξενοι, μοναχικοί, ευγενικοί, αστείοι, τραυματισμένοι, άδειοι, γεμάτοι, πονεμένοι, βρεγμένοι, κενοί, συναισθηματικοί, αξιοσέβαστοι, παράξενοι, μεγάλοι, μικροί, κατεστραμμένοι, λογικοί, παράλογοι, απομονωμένοι, νοσταλγικοί, ξένοι, αγνοί, βρώμικοι, καθαροί, διάφανοι, λησμονημένοι, καθισμένοι, ριψοκίνδυνοι, ξεχασμένοι, προσηλωμένοι, ελπιδοφόροι, μελλοθάνατοι — όλα με όμικρον γιώτα.
Στο όμικρονγιώτα ο Γιάννης Διδασκάλου στήνει έναν μικρό, τρυφερό ύμνο στο «Εμείς» — και στα επίθετά μας με όμικρον γιώτα — μέσα από το θέατρο του παραλόγου. Δύο άνθρωποι, δεμένοι σε στενή και αινιγματική σχέση, απομονωμένοι σε έναν δικό τους κόσμο, περιμένουν καλεσμένους: συνήθειες, τελετουργίες και παιχνίδια που κρύβουν την ανάγκη να αναγγείλουν κάτι επείγον. Καθώς η στιγμή πλησιάζει, η γλώσσα υποχωρεί και τη θέση της παίρνουν η μνήμη και η φαντασία.
Οι καρέκλες στη σκηνή λειτουργούν ως πιόνια σε ένα παιχνίδι παρουσίας-απουσίας, ενώ το συνεχές νερό που πέφτει από το ταβάνι σηματοδοτεί εσωτερική και εξωτερική κατάρρευση. Το έργο αποκαλύπτει έναν εύθραυστο, τρυφερό και παράλογο κόσμο όπου το εγώ αναζητά το εμείς: «Λίγο πριν έρθουν οι άλλοι, θες να ξαναγνωριστούμε;»
Η Αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι
Λίγο πριν από την εκτέλεση του πέναλτι, όλα αναστέλλονται: χρόνος, κίνηση, βεβαιότητα. Στην παράσταση του Άρη Κακλέα η Αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι του Πέτερ Χάντκε μεταφέρεται ως εμπειρία αποξένωσης όπου η πραγματικότητα ραγίζει και το νόημα παραμένει ανοικτό.
Κεντρικός είναι ο Γιόζεφ Μπλοχ, πρώην τερματοφύλακας και νυν μονταδόρος, που έπειτα από έναν φόνο εγκαταλείπει τη Βιέννη και καταφεύγει σε μια παραμεθόρια πόλη της Αυστρίας. Η αφήγηση απομακρύνεται από την αστυνομική λύση και βυθίζεται στην εσωτερική απορρύθμιση: λέξεις που απομακρύνονται από τα πράγματα, χειρονομίες αινιγματικές και θραυσματική πραγματικότητα.
Η ιδιότητα του Μπλοχ ως μονταδόρου αποκτά σημασία: όλα μοιάζουν κομμένα και επανασυναρμολογημένα. Η σκηνική πρόταση δεν αφηγείται γραμμικά αλλά αποδίδει θεατρικά τον διαταραγμένο τρόπο αντίληψης του ήρωα. Τέσσερις αφηγητές, παύσεις, επαναλήψεις, άλματα αντίληψης και ζωντανή μεταμόρφωση του χώρου δημιουργούν ένα πεδίο αστάθειας όπου τίποτα δεν παγιώνεται.
Πώς κατοικώ — Έξωση και μνήμη
Η λέξη «Κοινοποίηση έξωσης» κόβει τη μέρα ενός ηλικιωμένου άνδρα στα δύο. Ένα έγγραφο θυροκολλείται στην πόρτα και προαναγγέλλει πλειστηριασμό. Ο νέος ιδιοκτήτης μπορεί να έχει λασπωμένα παπούτσια. Η στιγμή αυτή ανασυντάσσει τη μνήμη, τον χρόνο και τον χώρο, δημιουργώντας έναν νέο εαυτό: αυτόν που αποβάλλεται.
Η παράσταση Πώς κατοικώ εμπνέεται από τη μυθολογία του Βυσσινόκηπου του Αντόν Τσέχοφ και από ειδήσεις για πλειστηριασμούς κατοικιών μέσα στην παγκόσμια στεγαστική κρίση. Δημοσιογραφικές πηγές και αρχεία ειδήσεων διασταυρώνονται με λογοτεχνικά και θεωρητικά κείμενα· η μυθοπλασία υφαίνεται με το ντοκουμέντο, δημιουργώντας μια θεατρική σκηνή όπου προβάλλεται η σχέση μας με το σπίτι που μας περιέχει.
Το σπίτι στο Πώς κατοικώ δεν είναι μόνο αρχιτεκτονικό κέλυφος αλλά υπαρξιακή ρίζα — το πρώτο «Π» που σκεπάζει τη ζωή κάθε ανθρώπου.
09/06/2026 — Το τούνελ
09/06/2026 — Πάνος Ηλιόπουλος: Το τούνελ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Φρίντριχ Ντύρενματ, Διάρκεια 50΄).
Ένας φοιτητής μπαίνει σε τρένο όπως κάθε μέρα, αλλά αυτή τη φορά το τρένο εισέρχεται σε ένα τούνελ χωρίς τέλος. Καθώς το σκοτάδι επιμηκύνεται, η ανησυχία του μεγαλώνει ενώ οι συνεπιβάτες παραμένουν ατάραχοι. Η διασκευή ακολουθεί αυτή τη διαδρομή μέσα στο σκοτάδι, με προορισμό άγνωστο — ή μήπως χωρίς προορισμό;
Ο σημερινός άνθρωπος ζει σε συνεχή επιτάχυνση, εγκλωβισμένος σε μια κίνηση που τον αφήνει ακίνητο και σιωπηλό. Ο Πάνος Ηλιόπουλος προτείνει μια παύση: «Ίσως αρκεί να συστηθούμε ξανά με το βλέμμα μας, ώστε να αφυπνιστεί εκείνη η ευαισθησία που άλλοτε μας έκανε αληθινά ‘ανθρώπινους’».
Ως διήγημα, Το Τούνελ ανήκει στις σουρεαλιστικές και συμβολικές εκφάνσεις της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, μια παράλογη, παραβολική αφήγηση πολλαπλών επιπέδων όπου αντηχούν η πορεία προς την καταστροφή, η κοινωνική αδράνεια και η παράδοση σε αμφιλεγόμενους ‘μηχανοδηγούς’.
10/06/2026 — Το παραμύθι των λύκων
10/06/2026 — Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ): Το παραμύθι των λύκων (Διάρκεια 70΄).
«Αυτά που ζει ο καθένας, αυτά και τον φτιάχνουν, άλλοι όμως τα χρησιμοποιούν για καλό κι άλλοι για κακό. Δεν είμαστε φτιαγμένοι όλοι απ’ το ίδιο υλικό». Αυτή η φράση εκφράζει την ιστορία ενός κοριτσιού από την κεντρική Ελλάδα — μια πραγματική γυναίκα της Θεσσαλίας (1928–2017) — που η ζωή της διατρέχεται από σημάδια και τραύματα, από τον Εμφύλιο μέχρι την ενδοοικογενειακή βία.
Το έργο συγκεντρώνει θραύσματα: ένα όνειρο του εγγονού, τον θάνατο του αδερφού στον Εμφύλιο, περιστατικά της οικογένειας, αναφορές σε παραλογές και έργα όπως Ηλέκτρα και Μηχανή Άμλετ. Πάνω απ’ όλα, το έργο μιλά για την ενδοοικογενειακή βία ως επίπτωση της πολιτικής βίας και θέτει το ερώτημα αν ο άνθρωπος μπορεί να σπάσει την αλυσίδα της βίας.
Μέσα από χορό πέντε μορφών, μουσική, κίνηση, 9 ή 10 μάσκες λύκων, 9 ή 10 παλτά, ένα βαρέλι, μια αλυσίδα και party poppers, η ιστορία παίρνει σάρκα και οστά. Οι ήχοι και οι εικόνες μιας ελληνικής επαρχίας που έφυγε συναντούν έναν γενναίο γυναικείο κόσμο που διήνυσε σχεδόν έναν αιώνα, και το θέατρο καταφέρνει τελικά να παραμυθιάσει — ή να ξορκίσει — τον εφιάλτη.
Κεντρική εικόνα θέματος: Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι | Photo Credit: Alkis Christou.
Διαβάστε επίσης σχετικές δημοσιεύσεις για το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 και τα γεγονότα στην Πειραιώς 260 και το Ηρώδειο.
