ΟΠΕΚΕΠΕ: Το πόρισμα της Π.Τυχεροπούλου που αποδομεί το αφήγημα. Όταν οι κατηγορίες δεν αντέχουν στον έλεγχο

0
17

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παρουσιάστηκε ως ένα σκάνδαλο εκατομμυρίων, ικανό να συμπαρασύρει πολιτικά πρόσωπα και να δημιουργήσει εικόνα γενικευμένης διαφθοράς. Όμως το πόρισμα της Παρασκευής Τυχεροπούλου αλλάζει ριζικά το τοπίο: η ζημία που αρχικά εμφανιζόταν ως 1,2 εκατ. ευρώ περιορίζεται τελικά στα 115.000 ευρώ συνολικά, ποσό που δεν συνιστά κακούργημα, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις που συνδέονται με βουλευτές δεν προκύπτει ζημία ούτε παραβίαση διαδικασιών. Το αφήγημα καταρρέει εκεί όπου αρχίζει η τεχνική τεκμηρίωση.

Ένα «σκάνδαλο» που συρρικνώθηκε στα στοιχεία

Το δημοσίευμα αποκαλύπτει ότι η έκθεση Τυχεροπούλου «ξεφουσκώνει» πλήρως το μέγεθος της υπόθεσης. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μιλούσε για ζημιά άνω των 1,2 εκατ. ευρώ, όμως η τεχνική ανάλυση προσδιορίζει το πραγματικό ποσό στα 115.000 ευρώ συνολικά — ποσό που δεν καλύπτει το όριο του κακουργήματος.

Αυτό σημαίνει ότι:

  • η υπόθεση δεν είναι κακουργηματική,
  • οι περισσότερες περιπτώσεις δεν εμφανίζουν καμία ζημία,
  • η εικόνα περί «μεγάλου σκανδάλου» δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης το επιβεβαιώνει, σημειώνοντας ότι «ήδη τα μισά πρόσωπα… δεν έχουν καμία ζημία».

Η πολιτική ένταση που προηγήθηκε μοιάζει πλέον δυσανάλογη με το πραγματικό μέγεθος της υπόθεσης.

Οι βουλευτές και οι παρεμβάσεις που δεν στοιχειοθετούν ευθύνη

Το πόρισμα εξετάζει αναλυτικά τις περιπτώσεις που συνδέονται με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: στις περισσότερες δεν προκύπτει ούτε παραβίαση διαδικασιών ούτε ζημία για τα Ταμεία.

Σπήλιος Λιβανός

Η έκθεση αναφέρει ότι «δεν υπήρξε παραβίαση της υπουργικής απόφασης» και «καμία απολύτως ζημιά» για τα Ταμεία. Στη δεύτερη περίπτωση, σημειώνει ότι «δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί οποιοσδήποτε κίνδυνος» και ότι δεν έγινε καμία πληρωμή στο επίμαχο έτος.

Φωτεινή Αραμπατζή

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να ταυτοποιηθεί καν αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο της συνομιλίας.

Κώστας Σκρέκας

Η μόνη επισφαλής πληρωμή αφορά 744,17 ευρώ — ποσό που δεν στοιχειοθετεί κακουργηματική ευθύνη.

Κώστας Τσιάρας

Η επισφαλής πληρωμή αφορά 3.145,33 ευρώ, με την έκθεση να ζητά περαιτέρω έλεγχο επιλεξιμότητας, όχι απόδοση ευθύνης στον βουλευτή.

Θεόφιλος Λεονταρίδης

Η παραγωγός είχε εκκρεμότητες από το 2015, με το σύστημα να μην μπορεί να δεχθεί νέες αιτήσεις — και το πόρισμα καταλήγει: «δεν προκύπτει ζημιά».

Με απλά λόγια: οι παρεμβάσεις δεν συνιστούν παρανομία και δεν προκάλεσαν ζημία. Το αφήγημα περί «πολιτικής εμπλοκής» δεν στηρίζεται στα στοιχεία της ίδιας της έκθεσης.

Το θεσμικό κενό: όταν η διαδικασία προηγείται της τεκμηρίωσης

Το πιο καίριο σημείο της υπόθεσης δεν αφορά τους βουλευτές, αλλά τη χρονική ακολουθία των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Η δικογραφία πήγε στη Βουλή στις 30 Μαρτίου και η άρση ασυλίας έγινε στις 22 Απριλίου. Κι όμως, η έκθεση Τυχεροπούλου ζητήθηκε έξι ημέρες μετά, στις 28 Απριλίου.

Το ερώτημα είναι αυτονόητο: Γιατί δεν ζητήθηκε πριν σταλεί η δικογραφία στη Βουλή;

Ακόμη πιο προβληματικό: Η έκθεση είχε παραδοθεί στις 18 Μαΐου, αλλά δεν ελήφθη υπόψη στη συζήτηση για την Προανακριτική στις 21 Μαΐου.

Το ΠΑΣΟΚ το παραδέχεται ανοιχτά: «Αν λέει ότι δεν είχαν ευθύνες οι δύο υπουργοί, ασφαλώς και δεν θα ζητούσαμε προανακριτική».

Η διαδικασία, λοιπόν, προηγήθηκε της τεκμηρίωσης — και αυτό αποτελεί θεσμικό πρόβλημα πρώτης γραμμής.

Οι πραγματικές παθογένειες του ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκονται αλλού

Η έκθεση δεν αθωώνει το σύστημα συνολικά. Αντίθετα, αποκαλύπτει:

  • καθυστερήσεις ετών στις πληρωμές (χαρακτηριστικά: δικαιώματα του 2015 πληρώθηκαν το 2025)
  • τεχνικές δυσλειτουργίες
  • ελλιπείς διασταυρωτικούς ελέγχους
  • πραγματικές απάτες εκατομμυρίων σε Κρήτη και Βόρεια Ελλάδα, με 22 και 17 συλλήψεις αντίστοιχα

Αυτές οι υποθέσεις δεν συνδέονται με βουλευτές. Αφορούν εγκληματικές οργανώσεις, λογιστές και κυκλώματα που λειτουργούσαν από το 2019.

Το πραγματικό πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι οι πολιτικοί. Είναι:

  • η καθυστερημένη παραγγελία της έκθεσης
  • η μη αξιοποίησή της πριν από κρίσιμες ψηφοφορίες
  • η δημιουργία πολιτικού θορύβου χωρίς νομική βάση
  • η αδυναμία του συστήματος να ξεχωρίσει έγκαιρα τις πραγματικές απάτες από τις διοικητικές αστοχίε