Έκθεση Τυχεροπούλου ΟΠΕΚΕΠΕ φέρνει στο προσκήνιο νέα δεδομένα και εγείρει σειρά εύλογων ερωτημάτων στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μετά τη συνεδρίαση και την ψηφοφορία στη Βουλή για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής που ζήτησαν τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.
Παρασκευή Τυχεροπούλου είναι η ειδική επιστήμονας που συνέταξε το πόρισμα το οποίο στηρίζεται στη δικογραφία που οδήγησε στην άρση ασυλίας 11 βουλευτών και ορίστηκε από την εντεταλμένη Ευρωπαία Εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου. Το πόρισμα παραδόθηκε στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2026, ενώ η άρση ασυλίας είχε γίνει στις 22 Απριλίου και η συζήτηση στη Βουλή για την προανακριτική πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου.
Οι εμπλεκόμενοι, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, οι βουλευτές και οι νομικοί τους παρέλαβαν το πόρισμα μέσω της δικογραφίας και τότε διαπιστώθηκε ότι για την πλειοψηφία των υποθέσεων που εξετάζονται οι τηλεφωνικές επικοινωνίες προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν προκάλεσαν ζημία στα ευρωπαϊκά κονδύλια.
Έκθεση Τυχεροπούλου ΟΠΕΚΕΠΕ
Δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα
Σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους με γνώση του πορίσματος, η κα Τυχεροπούλου εξετάζει συνολικά τις υποθέσεις 11 βουλευτών των οποίων ήρθη η ασυλία. Για τις 6 από αυτές στην έκθεση αποκλείεται κατηγορηματικά οποιαδήποτε ζημία στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Για τις υπόλοιπες 5, το πόρισμα σημειώνει πως αν υπήρξε ζημία, αυτή δεν μπορεί να αποδειχθεί.
Έτσι, ενώ κατά την πρόταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η ζημία του Δημοσίου συνολικά υπερβαίνει τα 1.200.000 ευρώ, κατά την Έκθεση Τυχεροπούλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι έχει βάση, στο σύνολό της για όλους τους βουλευτές φτάνει σε ένα ποσό 115.000 ευρώ – περίπου το ένα δέκατο. Επομένως ακόμη και συνολικά δεν φτάνει στο όριο του κακουργήματος.
Απειλή για τα κονδύλια
Όπως επισήμαιναν νομικοί κύκλοι, και στις δύο περιπτώσεις είναι προφανές ότι απουσιάζει η προϋπόθεση που καθορίζει για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα που είναι ο “κίνδυνος για τα Ευρωπαϊκά Ταμεία”.
Αν δεν διαπιστώνεται ο σχετικός κίνδυνος ή αν δεν έχει προκληθεί ζημία στα ευρωπαϊκά ταμεία, τότε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να ασκήσει δίωξη καθώς η υπόθεση βγαίνει εκτός της αρμοδιότητάς της.
Η εξέλιξη αυτή θέτει δύο βασικά ερωτήματα, τα οποία έχουν τεθεί ήδη στον δημόσιο διάλογο από τους νομικούς, όπως ο Δημητρακόπουλος, αλλά και από τα ίδια τα πρόσωπα των οποίων η ασυλία έχει αρθεί.
Χρονική διάσταση και διαδικασία
Το πρώτο και βασικό ερώτημα αφορά στη χρονική διάσταση: Γιατί η συγκεκριμένη έκθεση παραγγέλθηκε κατόπιν της διαδικασίας ή της υποβολής αιτήματος της άρσης ασυλίας των 11 βουλευτών;
-Η ασυλία των βουλευτών αίρεται στις 22 Απριλίου, ενώ η Έκθεση Τυχεροπούλου ζητήθηκε στις 28 Απριλίου. Γιατί δεν ζητήθηκε η Έκθεση Τυχεροπούλου πριν σταλεί η δικογραφία στη Βουλή, δηλαδή στις 30 Μαρτίου;
-Και γιατί η Έκθεση, αφού βρισκόταν ήδη στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις 18 Μαΐου 2026, δεν ελήφθη υπόψη κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την προανακριτική στις 21 Μαΐου για μια υπόθεση που μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως κακουργηματικής φύσεως;
Πολιτική χρήση και αντιπολίτευση
Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται τόσο από τους εμπλεκόμενους και τους συνηγόρους τους, όσο και από την Κυβέρνηση, αφορά στις πολιτικές προθέσεις και στα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, που μιλούσαν για “κυβέρνηση υποδίκων” και για “εγκληματική οργάνωση υπό το Μαξίμου”.
“Όταν μια υπόθεση πηγαίνει στη Δικαιοσύνη και είναι εν εξελίξει έρευνες και μάλιστα η συγκεκριμένη συντάκτρια της έκθεσης κάθε άλλο παρά φίλα προσκείμενη στην Κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί, όταν είναι κάτι ανοιχτό στη Δικαιοσύνη, γιατί δεν περιμένουν; Γιατί βιάζονται να πολιτικοποιήσουν ένα ζήτημα?”, σημείωσε σήμερα ο Παύλος Μαρινάκης κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
