Οι **ελληνικές επενδύσεις Ρουμανία** δέχονται ισχυρή πίεση λόγω της κρίσης στη γείτονα, παρά το μεγάλο αποτύπωμα ελληνικών ομίλων στη χώρα, ενώ στην Ελλάδα η απουσία νέων κεφαλαίων παραμένει ανησυχητική.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της κ. Ξανθής Γούναρη στο Capital.gr, «Το ρουμανικό αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο των ελληνικών επιχειρήσεων»… με επενδύσεις ύψους 3,8 δισ. ευρώ, περίπου 2.000 ενεργές επιχειρήσεις, κύκλο εργασιών που προσεγγίζει τα 6 δισ. ευρώ και περισσότερους από 20.000 εργαζομένους, η παρουσία των Ελλήνων επενδυτών στη Ρουμανία είναι από τις πλέον ισχυρές μεταξύ των ξένων.
Στη ρουμανική αγορά δραστηριοποιούνται όμιλοι όπως η ΔΕΗ, η Metlen, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Motor Oil, η HelleniQ Energy, ο όμιλος Κοπελούζου, η ΒΙΟΧΑΛΚΟ, η Intrakat, η Intracom, η Isomat, η Coca-Cola HBC, τα Ελληνικά Γαλακτοκομεία, η Alumil, τα Πλαστικά Κρήτης, το Ιατρικό Κέντρο και επιχειρήσεις του λιανεμπορίου όπως η Fourlis, η Jumbo, η Sarantis, η Skroutz και ο όμιλος Φάις.
Η εμπειρία από γειτονικές χώρες
Η ανησυχία δεν είναι πρωτόγνωρη: στο παρελθόν ελληνικές επενδύσεις σε χώρες όπως η Βόρεια Μακεδονία και η Βουλγαρία αντιμετώπισαν μεταβολές στο επενδυτικό περιβάλλον, αλλά τελικά οι ελληνικές επιχειρήσεις κατάφεραν να προσαρμοστούν και να συνεχίσουν την παρουσία τους.
Τότε, όπως και τώρα, υπήρχε φόβος για ριζικές εκροές κεφαλαίων — ακόμα και για απώλεια επενδυτικών ροών που σε κάποιες περιπτώσεις είχαν φτάσει έως και τα 10 δισ. ευρώ συνολικά — όμως στις περισσότερες περιπτώσεις οι επενδύσεις αναπροσαρμόστηκαν και δεν εξαφανίστηκαν.
Παράλληλα, άλλες αγορές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, όπως η Τσεχία και η Πολωνία, συνέχισαν να προσελκύουν ιδιωτικά κεφάλαια, επιβεβαιώνοντας ότι «έξω» για ορισμένους τομείς τα πράγματα εξελίχθηκαν ικανοποιητικά.
Το πρόβλημα στο εσωτερικό
Ωστόσο το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: πότε θα καταλάβουμε πώς πάμε μέσα; Η απάντηση, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, σχετίζεται με την ικανότητά μας να κρατήσουμε και να στηρίξουμε την εγχώρια επιχειρηματική κοινότητα.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς εξωγενές· αφορά και την ελληνική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, όπου το κέντρο βάρους φαίνεται να έχει μετατοπιστεί από την οικονομία σε μία «πασαρέλα» πολιτικών παραστάσεων που δεν προωθούν σταθερές προτεραιότητες για επενδύσεις.
Η ρητορική αυτή, κατά τον συντάκτη, δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι πραγματικές επενδυτικές πολιτικές υποχωρούν μπροστά σε σύντομες πολιτικές εντυπώσεις και προεκλογικές εντυπώσεις, περιορίζοντας τη δυνατότητα προσέλκυσης και διατήρησης κεφαλαίων.
Οι μακροχρόνιες απώλειες κεφαλαίων
Στο πλαίσιο αυτό υπογραμμίζεται ότι η χώρα έχει ουσιαστικά υποστεί «20ετία ανυπαρξίας επενδύσεων» σε κρίσιμους τομείς, με αποτέλεσμα οι δουλειές και η ανάπτυξη να μην έρθουν στις λίστες των ανέργων — πάνω από 500.000 συμπολίτες είναι καταγεγραμμένοι ως άνεργοι ή δικαιούχοι επιδομάτων.
Η μετατροπή των συναλλαγών ακινήτων σε αυτοσχέδιες «επενδύσεις» δεν αρκεί για να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας στην Ευρώπη, τονίζεται, και τα κεφάλαια που φεύγουν από την εγχώρια οικονομία συχνά δεν επιστρέφουν, εκτός εάν προκύψουν στοχευμένες πολιτικές προώθησης και συγκράτησης επενδύσεων.
Συνοπτικά, η ανησυχία για τη ρουμανική κρίση αναδεικνύει ευρύτερα προβλήματα στρατηγικής και προτεραιοτήτων στην Ελλάδα, όπου η επένδυση και η επιχειρηματικότητα χρειάζονται επανατοποθέτηση στο επίκεντρο της δημόσιας πολιτικής.
george.kraloglou@capital.gr
