Ράντζα στο Αττικόν: οι δεσμεύσεις του Άδωνις Γεωργιάδης και οι εξαγγελίες που έμειναν στα χαρτιά

0
14
Ράντζα στο Αττικόν: ράντζα στο Αττικόν και οι δεσμεύσεις που δεν υλοποιήθηκαν

Ράντζα στο Αττικόν συνεχίζουν να γεμίζουν τους διαδρόμους του Αττικόν, του ενός από τα μεγαλύτερα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας, παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι θα λάμβανε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εξάλειψη του φαινομένου.

Το πρόβλημα των πτυσσόμενων κρεβατιών στους διαδρόμους αποτελεί ένα χρόνιο φαινόμενο στο σύστημα υγείας και οι εντοπιζόμενες αιτίες είναι γνωστές σε όσους κινούνται στο χώρο της υγείας.

Ο υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης αποδίδει ειδικά την συνεχή παρουσία ράντζων στο Αττικόν στο γεγονός ότι πολλοί ασθενείς προτιμούν το συγκεκριμένο νοσοκομείο επειδή θεωρείται υψηλού επιστημονικού επιπέδου.

Ράντζα στο Αττικόν σήμερα

Συνδικαλιστικοί φορείς όμως καταγγέλλουν ότι πίσω από τη γενική εικόνα κρύβονται πρακτικές που διατηρούν το πρόβλημα: στις κλινικές όπου αναπτύσσονται τα ράντζα, φέρεται να υπάρχει άτυπη διατήρηση κενών κρεβατιών, ώστε να νοσηλεύονται προτεραιότητες των πανεπιστημιακών γιατρών.

Ουσιαστικά, πολλοί γνωρίζουν ότι σε συγκεκριμένες κλινικές διατηρούνται κενές κλίνες κατά τη διάρκεια των εφημεριών για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ασθενών μετά από συνεννόηση, γεγονός που περιορίζει τις διαθέσιμες θέσεις για άλλους.

Το αποτέλεσμα είναι οι ασθενείς που δεν έχουν «μέσον» να αναγκάζονται να νοσηλεύονται σε ράντζα στους διαδρόμους, ακόμη και όταν πρόκειται για βαριά περιστατικά που απαιτούν ιδανικές συνθήκες νοσηλείας.

Καταγγελίες προσωπικού

Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας εμφανίζεται συχνά να δηλώνει ότι θα λύσει το πρόβλημα των ράντζων, ένα ζήτημα που επιβαρύνει το ΕΣΥ για δεκαετίες.

«Έβαλα σκοπό να εξαφανίσω και αυτό το πρόβλημα για το οποίο κανένας προκάτοχός μου δεν μπόρεσε να βρει λύση» ανέφερε πρόσφατα ο υπουργός Υγείας, σχολιάζοντας την έκταση του φαινομένου με την εμφάνιση ρεκόρ ράντζων στο Αττικόν.

Παρά τις διακηρύξεις, ο Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε ότι υπάρχουν σε εξέλιξη έργα που θα αντιμετωπίσουν τη στενότητα θέσεων και την ανάγκη για περισσότερα κρεβάτια.

Έργα και χρονοδιαγράμματα

Σύμφωνα με τις εξαγγελίες, σε ενάμιση χρόνο από σήμερα θα έχει ολοκληρωθεί η επέκταση της παθολογικής κλινικής στο νοσοκομείο Λοιμωδών – Αγία Βαρβάρα, κάτι που προβλέπεται να προσθέσει 162 κλίνες στην εφημερία του νοσοκομείου και, κατά την κυβέρνηση, να μειώσει την ανάγκη αναπτύξεων ράντζων.

Οι εργαζόμενοι όμως στα δημόσια νοσοκομεία τονίζουν ότι η ανάπτυξη ράντζων οφείλεται πρωτίστως στην έλλειψη προσωπικού και στη συχνά κακή διαχείριση των περιστατικών, παρά μόνο στην έλλειψη φυσικών κλινών.

Από την πλευρά τους, νοσοκομειακοί γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό επισημαίνουν πως χωρίς άμεσες προσλήψεις μόνιμων στελεχών και χωρίς αλλαγές στη διαχείριση, τα νέα κρεβάτια δεν αρκούν για να εξαφανίσουν το πρόβλημα.

Ανακοινώσεις από τους γιατρούς

Η Ένωση των Νοσοκομειακών Γιατρών της Αθήνας και του Πειραιά εξέδωσε σχετική ανακοίνωση με αφορμή την έξαρση περιστατικών γαστρεντερίτιδας στο Αττικόν, στην οποία σημειώνει ότι:

«τα αναγκαία μέτρα, που από την πρώτη στιγμή υιοθέτησαν το σύνολο του προσωπικού και η Επιτροπή Λοιμώξεων του νοσοκομείου, θα μείνουν ευχολόγια αν δεν καταργηθεί ο αισχρός θεσμός των ράντζων και αν δεν γίνουν άμεσα μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ειδικά νοσηλευτικού».

Η ανακοίνωση τονίζει επίσης ότι χωρίς θεσμικές παρεμβάσεις και χωρίς στοχευμένες προσλήψεις, οι τοπικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό των κρουσμάτων δεν έχουν διάρκεια και τα προβλήματα επανέρχονται.

Τι απομένει να γίνει

Στο μεταξύ, οι επισημάνσεις του προσωπικού και οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης παραμένουν σε παράλληλη πορεία: έργα υπό κατασκευή και εξαγγελίες από τη μία, και καθημερινές ελλείψεις και αναφορές για ράντζα από την άλλη.

Η διαφορά ανάμεσα στις δεσμεύσεις και την καθημερινή εμπειρία των ασθενών καθιστά ξεκάθαρο ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου χρειάζεται ταυτόχρονα επενδύσεις σε υποδομές και σε ανθρώπινο δυναμικό.

Μέχρι τότε, το ζήτημα των ράντζων στο Αττικόν παραμένει σημείο τριβής μεταξύ εξαγγελιών και πραγματικότητας, με τους πιο ευάλωτους ασθενείς να συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες.