Γιάννης Ψαράκης γράφει για την πρόκριση του Ολυμπιακός, που έκανε τη μισή δουλειά και χρειάζεται ακόμα 40 λεπτά για να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης.
<pΤο ήθελε περισσότερο, το δούλεψε περισσότερο και το άξιζε με κάθε τρόπο. Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι περίμεναν πολλοί στον 10ος τελικό της ιστορίας του, προσθέτοντας το όνομά του δίπλα σε αυτό των Ρεάλ, Μακάμπι, ΤΣΣΚΑ και Βαρέζε ως τις πέντε ομάδες με διψήφιο αριθμό τελικών στο θεσμό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Ευρωλίγκας.
Απόδοση και ατμόσφαιρα
Η ομάδα του Μπαρτζώκας ήταν άριστα διαβασμένη· η στοχευμένη άμυνα στα σημεία-κλειδιά της περσινής πρωταθλήτριας της Ευρωλίγκας την αποδυνάμωσε γρήγορα και συστηματικά. Παρά τα πράσινα καθίσματα του T-Center, ο ημιτελικός της Παρασκευής μοίαζε σαν να παιζόταν στο γνωστό προπύργιο του συλλόγου, το ΣΕΦ, με πάνω από 14.000 κόσμου να δημιουργεί μια καθαρά ερυθρόλευκη ατμόσφαιρα.
Το αμυντικό πλάνο του Ολυμπιακός εκτελέστηκε στο έπακρον και ανάγκασe τη Φενέρ να μείνει στους 61 πόντους — έναν λιγότερο απ’ όσους είχε πετύχει στο ημίχρονο του δεύτερου ημιτελικού η Ρεάλ.
Το πλάνο που απέδωσε
Κύριοι άξονες ήταν η διακοπή του κάθετου παιχνιδιού του Χόρτον-Τάκερ, τον οποίο η άμυνα ανάγκασε να σουτάρει από μακριά, και ο περιορισμός του Μπιμπέροβιτς, που χρειάστηκε 12 προσπάθειες για να φτάσει στους 16 πόντους. Αυτές οι παρεμβάσεις αποδιοργάνωσαν τη μηχανή της τουρκικής ομάδας.
Παρά το γεγονός ότι οι Μέλι και Γιάντουνεν επιχείρησαν πολλά σουτ χωρίς επιτυχία, ο Ολυμπιακός έλεγξε τις pick-n-roll συνεργασίες του Μπάλντγουιν με τους ψηλούς της Φενέρ και κυριάρχησε στα ριμπάουντ. Ο προπονητής δεν παρασυρόταν από το early small-ball που επιχείρησε ο απεγνωσμένος από το ημίχρονο Γιασικεβίτσιους, ενώ ο Μιλουτίνοφ «καθάρισε» τα αμυντικά ριμπάουντ, τελειώνοντας με 10.
Κλειδιά στο σκοράρισμα
Στα πρώτα λεπτά του αγώνα τα σουτ δεν έμπαιναν, αλλά όταν ο Ντόρσεϊ βρήκε ρυθμό και στη συνέχεια ο clutch Πίτερς πρόσθεσε 9 πόντους στη δεύτερη περίοδο —οι 7 εξ αυτών με τρία καλάθια στην εκπνοή επιθέσεων— ο Ολυμπιακός κατάφερε να ξεφύγει.
Στο πρώτο ημίχρονο οι σταρ της ομάδας, ο Βεζένκοφ και ο Φουρνιέ, είχαν μαζί μόλις 3 πόντους. Ο πρώτος ξεκούρασε στο τρίτο δεκάλεπτο και εκεί σκόραρε 14 διαδοχικούς πόντους, φτάνοντας τη διαφορά όταν η Φενέρ προσπάθησε να απειλήσει και να μειώσει μέχρι τους 7. Ο δεύτερος έδωσε την τελική ώθηση στην τέταρτη περίοδο.
Με αυτά τα δεδομένα ο Ολυμπιακός όχι μόνο επικράτησε με άνεση —διαφορά 18 πόντων— αλλά και διαφύλαξε δυνάμεις: κανείς παίκτης δεν έπαιξε πάνω από τα 26’42’’ του Μιλουτίνοφ.
Η μισή δουλειά λοιπόν έγινε, όμως όλοι γνωρίζουν ότι τα σημαντικά είναι στον τελικό της Κυριακής. Η ιστορία γράφει τους φιναλίστ, αλλά πάντα οι νικητές μένουν στην κορυφή.
Και ο φετινός Ολυμπιακός θα θεωρηθεί ολοκληρωμένος μόνο αν φύγει από το ερυθρόλευκο ΟΑΚΑ ως κάτοχος του τροπαίου — διαφορετικά δεν θα είναι απόλυτα ικανοποιημένος.
