Στην Ιαπωνία έχει αναδειχθεί μια ιδιαίτερη μορφή αστέγων: άνθρωποι με χαμηλά εισοδήματα περνούν τις νύχτες τους σε μικρά κουβούκλια μέσα σε 24ωρα ίντερνετ καφέ. Χώροι που αρχικά προορίζονταν για gaming ή για ανάγνωση manga έχουν μετατραπεί σε αυτοσχέδια καταλύματα.

Σύμφωνα με έρευνα της μητροπολιτικής κυβέρνησης του Τόκιο το 2018, περίπου 4.000 άτομα διανυκτερεύουν εκεί τις εργάσιμες ημέρες. Αν και το επίσημο μέτρημα των αστέγων στην Ιαπωνία καταγράφει μόλις 2.591 άτομα (Ιανουάριος 2025), σε αυτόν τον αριθμό δεν συμπεριλαμβάνονται όσοι ζουν σε τέτοιους προσωρινούς χώρους.

Η πανδημία του COVID-19 ανέδειξε ακόμη περισσότερο το πρόβλημα: το κλείσιμο των ίντερνετ καφέ άφησε πολλούς χωρίς καμία μορφή στέγασης.

ホームレスさんテントに住む猫の平蔵にご飯やお水持って行く近道。

さすがにもうダメだ😅😰

遠回りになるけど別ルートで行こう。

ちなみに都内です😂😂

— 高沢守 (@MamoruTakazawa), April 13, 2026

Ένα τεχνολογικό καταφύγιο για τους «εργαζόμενους φτωχούς»

Σε πόλεις όπως το Τόκιο και η Οσάκα, τα Ίντερνετ καφέ προσφέρουν πακέτα διανυκτέρευσης με βασικές παροχές όπως ντους, ποτά, ανακλινόμενα καθίσματα και ιδιωτικούς χώρους. Για άτομα με επισφαλή εργασία αποτελούν μια φθηνή, ανώνυμη και σχετικά ασφαλή λύση.

Οι λεγόμενοι «πρόσφυγες των net café» δεν είναι απαραίτητα άνεργοι. Πολλοί εργάζονται σε τομείς όπως οι διανομές, η καθαριότητα, οι αποθήκες ή το λιανεμπόριο, αλλά αδυνατούν να εξασφαλίσουν μία σταθερή κατοικία λόγω των εξαιρετικά υψηλών ενοικίων.

公共のインフラを破壊して日銭を稼ぐ。

それが自分たちの首を絞める結果になっても。

想像力が足りないとかそんなレベルじゃない。
もっと根本にある問題。
こんなヤツらが日本に来たらインフラは全てボロボロにされる。

— まったりくんver3 (@mattariver3), April 20, 2026

Το ντοκιμαντέρ «Lost in Manboo»

Το φαινόμενο αποτυπώνεται με ευαισθησία στο ντοκιμαντέρ Lost in Manboo, του Jérôme Plan. Η ταινία παρουσιάζει την καθημερινότητα της 23χρονης Hitomi και του 39χρονου Masata, δύο κατοίκων ενός ίντερνετ καφέ στο Τόκιο.

皆様お疲れ様です。本日の給餌給水活動。

平蔵達がいるホームレスさんテントにご飯持って行ったら、平蔵が気持ちよさそうに寝てた🐱🐱

なので無理に起こさず水だけ補充して他エリアへ😀😀

《物資募集中🐱🐱》

— 高沢守 (@MamoruTakazawa), April 18, 2026

Μέσα σε λίγα λεπτά η ταινία δείχνει πώς ένα μικρό κουβούκλιο με έναν υπολογιστή και περιορισμένο χώρο μετατρέπεται σε «σπίτι» για ανθρώπους που, παρότι εργάζονται, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή στέγαση. Η προσωπική αφήγηση της Hitomi αναδεικνύει την ανθρώπινη διάσταση πίσω από τους αριθμούς και φωτίζει πτυχές μιας σκληρής πραγματικότητας που συχνά παραμένει αθέατη.

Το ντοκιμαντέρ «Lost in Manboo» είναι διαθέσιμο στο YouTube και στο Vimeo με αγγλικούς υπότιτλους.

Οι προσωρινές λύσεις από το κράτος και τις ΜΚΟ δεν αρκούν, καθώς το υψηλό κόστος ζωής και οι χαμηλοί μισθοί συντηρούν μια κρυφή κρίση φτώχειας.

Οι τοπικές Αρχές, όπως αυτές του Τόκιο, έχουν προχωρήσει σε μέτρα όπως η παροχή επείγουσας στέγασης, υπηρεσίες συμβουλευτικής και προγράμματα εύρεσης εργασίας. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις έχουν κυρίως προσωρινό χαρακτήρα και δεν αντιμετωπίζουν τα βασικά αίτια του προβλήματος, όπως το αυξημένο κόστος κατοικίας και τις χαμηλές αποδοχές.

Καθοριστική είναι και η συμβολή των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων. Οργανώσεις όπως η Homedoor παρέχουν προσωρινή στέγη, τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης και υποστήριξη για την πρόσβαση σε κρατικές υπηρεσίες, ενώ ασκούν πίεση για θεσμικές αλλαγές που θα διευκολύνουν την εξασφάλιση οικονομικά προσιτής κατοικίας.

Το φαινόμενο των «προσφύγων των net café» δείχνει ότι ακόμη και σε ανεπτυγμένες οικονομίες η φτώχεια μπορεί να παραμένει αθέατη. Η ανάδειξη αυτής της μορφής αστέγων συμβάλλει στην κατανόηση των σύγχρονων κοινωνικών ανισοτήτων και υπογραμμίζει την ανάγκη για σταθερές και βιώσιμες λύσεις στέγασης για όλους.