Στον κόσμο της βρετανικής βασιλικής οικογένειας τίποτε δεν είναι απλό· ακόμη και οι οικογενειακές αποδράσεις υπακούουν σε ένα αυστηρό πλαίσιο πρωτοκόλλων που προσπαθεί να μετρήσει την παράδοση, την ασφάλεια και τη διαφύλαξη της γραμμής διαδοχής.
Ο αθέατος κανόνας
Παρόλα αυτά, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και η Κέιτ Μίντλετον φαίνεται να παραβιάζουν σιωπηλά έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς κανόνες όταν ταξιδεύουν με τα παιδιά τους.
Ο κανόνας —αν και ανεπίσημος— ορίζει ότι δύο άμεσοι διάδοχοι του θρόνου δεν πρέπει να ταξιδεύουν μαζί στο ίδιο αεροσκάφος. Η αιτία είναι πρακτική και αφορά στην ασφάλεια της διαδοχής σε περίπτωση απρόβλεπτου γεγονότος. Παρά το ότι δεν είναι αυστηρά νομοθετημένο πρωτόκολλο, η βασιλική οικογένεια τον τηρούσε παραδοσιακά για δεκαετίες.
Μια πιο σύγχρονη προσέγγιση
Στην πράξη όμως, το ζευγάρι έχει επιλέξει μια πιο σύγχρονη προσέγγιση στην ανατροφή των παιδιών — του πρίγκιπα Τζορτζ, της πριγκίπισσας Σάρλοτ και του πρίγκιπα Λούις. Προσπαθώντας να προσφέρουν όσο το δυνατόν πιο «κανονική» οικογενειακή ζωή, έχουν ταξιδέψει πολλές φορές όλοι μαζί, τόσο για επίσημες υποχρεώσεις όσο και για ιδιωτικές αποδράσεις στο εξωτερικό.
Από τον Καναδά έως την Πολωνία, και από τις πρώτες πτήσεις του μικρού Τζορτζ —ακόμη και σε ηλικία λίγων μηνών προς την Αυστραλία— το ζευγάρι έχει επιλέξει να παρακάμπτει την παραδοσιακή απαγόρευση.
Αναφορά σε βασιλικές πηγές
Σύμφωνα με βασιλικές πηγές, αυτή η ευελιξία δεν είναι τυχαία: αντικατοπτρίζει μια πιο σύγχρονη αντίληψη για τη δημόσια εικόνα της μοναρχίας και την ανάγκη πρακτικότητας στις οικογενειακές μετακινήσεις.
Ιστορικά ο κανόνας αυτός είχε μεγαλύτερη βαρύτητα όταν η αεροπορική ασφάλεια δεν ήταν τόσο εξελιγμένη. Όπως αναφέρει το hellomagazine.com, ο πρώην πιλότος της βασιλικής οικογένειας Γκράχαμ Λόρι έχει υποστηρίξει ότι «ακόμη και ο ίδιος ο πρίγκιπας Ουίλιαμ σταματούσε να ταξιδεύει με τους γονείς του μετά την ηλικία των 12 ετών», σε εφαρμογή της παλαιότερης πρακτικής που προέβλεπε ξεχωριστές πτήσεις για τον διάδοχο.
Η σύγχρονη πραγματικότητα
Όπως σημειώνουν βασιλικοί σχολιαστές, σήμερα δεν υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας που να επιβάλλεται αυστηρά. Η τελική απόφαση ανήκει στη βασιλική ηγεσία, ενώ η σύγχρονη πραγματικότητα —από την ασφάλεια των πτήσεων έως το κόστος και την πρακτικότητα— έχει μεταβάλει σημαντικά τις παραδοσιακές αντιλήψεις.
Σε μια εποχή όπου η μοναρχία επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ παράδοσης και σύγχρονης εικόνας, ο «χρυσός κανόνας» των ξεχωριστών πτήσεων μοιάζει λιγότερο σαν απόλυτη απαγόρευση και περισσότερο σαν μια παράδοση που επαναπροσδιορίζεται σταδιακά, χωρίς όμως να χάνει εντελώς την βασιλική της βαρύτητα.
