Η έκθεση «Μετέωρες Ελπίδες» παρουσιάζεται στο Κέντρο Τεχνών και συγκεντρώνει ένα συνεκτικό σώμα έργων που χαρτογραφεί την πρόσφατη ζωγραφική πορεία του καλλιτέχνη. Τα έργα αναπτύσσονται μέσα από μια ώριμη εικαστική γλώσσα, στην οποία η ζωγραφική επιφάνεια λειτουργεί ως πεδίο εγγραφής, μνήμης και κατασκευής της εικόνας.
Το έργο του Μανώλη Μπίτζου εντάσσεται στην ευρωπαϊκή, μεταπολεμική εκδοχή της αφαίρεσης και διαμορφώνεται ως συστηματική διερεύνηση της φόρμας και της ύλης. Οριζόντιες ζώνες, γραμμικές χαράξεις και συγκεντρωμένες χρωματικές εντάσεις δημιουργούν ένα δυναμικό σύστημα σχέσεων που οργανώνει την εμπειρία του θεατή και ενεργοποιεί έννοιες όπως η πορεία, η μετάβαση και η αβεβαιότητα.
Η θάλασσα ως άξονας
Κεντρικό αναγνωρίσιμο μοτίβο της έκθεσης είναι η θάλασσα, προβαλλόμενη τόσο ως βιωματικό όσο και ως συμβολικό πεδίο. Στα έργα εμφανίζεται ως τόπος μετάβασης, όριο και υπόσχεση· ως στοιχείο που συνδέει τη μνήμη με την προσδοκία.
Μέσα από τη ζωγραφική διαδικασία η θάλασσα εγγράφεται ως συνθήκη που εμπεριέχει την ένταση ανάμεσα στην απώλεια και την επιμονή της ζωής, ανάμεσα στον κίνδυνο και στην ελπίδα. Η επιφάνεια της ζωγραφής διατηρεί αυτή την εκκρεμότητα ενεργή και καθιστά το έργο χώρο στοχασμού και εμπειρίας.
Υλικά, χειρονομία, επιφάνεια
Η πρακτική του καλλιτέχνη αντλεί από τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή αφαίρεση και συνομιλεί με μορφές όπως του Pierre Soulages, του Antoni Tàpies και του Cy Twombly, όσον αφορά τη σημασία της ύλης και της χειρονομίας. Ωστόσο αναδεικνύει και μια προσωπική πρόταση, όπου η επανάληψη, η στρωμάτωση και η επανεγγραφή λειτουργούν ως βασικά δομικά στοιχεία της εικόνας.
Στα έργα του η επιφάνεια γίνεται τόπος εγγραφής, όπου οι υφές και οι χρωματικές επενδύσεις καταγράφουν την ένταση μιας μνήμης σε μετάβαση. Η χειρονομία δεν είναι απλώς έκφραση αλλά εργαλείο κατασκευής της αφήγησης μέσα στο σώμα του έργου.
Το περιβάλλον της έκθεσης
Η έκθεση οργανώνεται ως ενιαίο περιβάλλον: τα έργα συνδέονται μορφολογικά και εννοιολογικά, σχηματίζοντας ένα πεδίο εμπειρίας που καλεί τον θεατή σε ενεργητική και σωματική πρόσληψη. Η περιήγηση στον χώρο εξελίσσεται σε διαδικασία ανάγνωσης όπου η εγγύτητα και η απόσταση αποκαλύπτουν διαφορετικά επίπεδα νοήματος, ενισχύοντας την αίσθηση του ανοικτού και ακαθόριστου.
Για την έκθεση έχει εκδοθεί κατάλογος στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, ο οποίος διατίθεται δωρεάν σε ψηφιακή μορφή σε όλους τους επισκέπτες.
Σύντομο βιογραφικό
Ο Μανώλης Μπίτζος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1955 και ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Ήρθε σε επαφή με τη ζωγραφική από νεαρή ηλικία και διαμόρφωσε την πορεία του μέσα από σπουδές και καθοδήγηση από τον καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών Δ. Δανιήλ και τον ζωγράφο Δ. Χυτήρη, ενώ παρακολούθησε και σεμινάρια της Σχολής της Χ.Ε.Ν. Ελλάδος.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1990 και από τότε έχει παρουσιάσει το έργο του σε έξι ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε επιλεγμένες ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές και σε σημαντικούς εκθεσιακούς και μουσειακούς φορείς. Έχει συμπεριληφθεί σε εκδόσεις όπως το «Οι Έλληνες Ζωγράφοι» των Εκδόσεων Μέλισσα, στη «Φιλολογική Πρωτομαγιά» και στο «Who is Who στην Ελλάδα», ενώ έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα λογοτεχνικών και ιατρικών βιβλίων.
Σχετικές προτάσεις
Στην προβολή της σελίδας εμφανίζονται επίσης άλλες προτεινόμενες εκθέσεις, όπως η «Βαρβάρα Μαυρακάκη – εν λευκώ» στην αίθουσα τέχνης Έκφραση – Γιαννα Γραμματοπούλου και η ομαδική «Η τέχνη του χθες φωτίζει το σήμερα» στην γκαλερί Άλμα.
