Λίγοι θα στοιχημάτιζαν κόντρα στον Ράσελ πριν το τριήμερο στο Μόντρεαλ. Ο Βρετανός είχε πάντοτε εξαιρετική απόδοση εκεί, με pole το 2024 και το 2025 και νίκη πέρσι στον αγώνα.
Από τις πρώτες μέρες του τριημέρου τα αποτελέσματα έδειχναν κυριαρχία: ο Τζορτζ κέρδισε την pole για το Sprint, το ίδιο το Sprint και την pole για τον κυρίως αγώνα. Όμως, κοιτώντας πιο προσεκτικά, το τριήμερο δεν ήταν καθόλου εύκολο για τον ίδιο.
Πώς ήρθαν οι επιτυχίες
Ο Ράσελ πήρε οριακά την pole του Sprint από τον Αντονέλι, ενώ στον σύντομο αγώνα του Σαββάτου χρειάστηκε εκτός από ταχύτητα και υψηλή στρατηγική σκέψη για να επικρατήσει. Σε ρυθμό, ο Κίμι δεν έδειξε καθόλου πίσω και είχε πραγματική ευκαιρία να κερδίσει και να γίνει απειλή για τον teammate του.
Ο Βρετανός, όμως, αντιμετώπισε την επίθεση του Αντονέλι με εμπειρία: κινούμενος στα όρια της νομιμότητας τον ανάγκασε να βγει εκτός πίστας. Έπειτα ο Ιταλός έχασε την ψυχραιμία του, υπέπεσε σε δεύτερο λάθος και χρειάστηκαν παρεμβάσεις από τον Πιτ Μπόνινγκτον και τον Τότο Βολφ στο team radio για να ηρεμήσει.
Ψυχολογική νίκη
Για τον Ράσελ ο σκοπός επετεύχθη: όχι μόνο πήρε το Sprint αλλά «στέρησε» και έναν βαθμό από τον teammate του. Κύρια, όμως, ήταν ότι αποκάλυψε μία αδυναμία στον ψυχολογικό τομέα του Αντονέλι —ένα στοιχείο που, όπως εκτιμάται, θα χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια της σεζόν.
Δεν πρόκειται για κάτι παράξενο από πλευράς του Αντονέλι —η αντίδρασή του ήταν αναμενόμενη λόγω ηλικίας και συνθηκών. Το ζητούμενο για τον ίδιο είναι ότι αυτό συνέβη μετά από μονομαχία με τον teammate του.
Σιωπή στην ενδοεπικοινωνία
Ενδιαφέρουσα είναι και η στάση του Ράσελ στο team radio: ο συνήθως λαλίστατος Βρετανός εμφανίστηκε από την αρχή του τριημέρου ανησυχητικά σιωπηλός —ψύχραιμος και συγκροτημένος, σαν να μην ξεπερνά τους 60 σφυγμούς το λεπτό.
Ακόμη και μετά το Sprint αναφέρθηκε ελάχιστα στα όσα είχαν συμβεί μεταξύ των δύο Mercedes —μια φανερή, συνειδητή στρατηγική επιλογή που εντάσσεται στην αλλαγή προσέγγισης απέναντι στον πρωτοπόρο της βαθμολογίας Αντονέλι.
Έκρηξη μετά την pole
Υπήρξε, ωστόσο, μία στιγμή που ο Ράσελ άφησε να φανεί τι πραγματικά ένιωθε: αμέσως μετά την κατάκτηση της pole για τον αγώνα. Η αντίδραση αυτή είναι κατανοητή επειδή ο Βρετανός δυσκολεύεται να εξάγει τα μέγιστα από την W17 σε όλο το τριήμερο, κυρίως επειδή δεν μπορεί να φέρει σε ιδανική θερμοκρασία τα ελαστικά Pirelli πριν τις γρήγορες προσπάθειες.
Στο Q3 η ομάδα δοκίμασε για τους οδηγούς δύο γύρους προετοιμασίας με τη μαλακή γόμα, πιστεύοντας ότι έτσι ο Ράσελ και ο Αντονέλι θα είχαν πιο προβλέψιμα ελαστικά στον ταχύ γύρο. Η επιλογή αυτή βοήθησε προσωρινά τον Αντονέλι, που πήρε την προσωρινή pole, αλλά όχι τον Ράσελ, ο οποίος βρέθηκε έκτος και είχε ήδη χρησιμοποιήσει το δεύτερο σετ.
Χωρίς χρόνο για δύο γύρους προετοιμασίας, ο Ράσελ αναγκάστηκε να επιχειρήσει με έναν γύρο προετοιμασίας και μαλακή γόμα που είχε ήδη κάνει έναν γρήγορο γύρο. Παρ’ όλα αυτά, στα τελευταία δευτερόλεπτα τα πάντα ευθυγραμμίστηκαν: στον πρώτο τομέα ήταν λίγο πιο αργός από τον Αντονέλι, αλλά στον δεύτερο, και ειδικά στο τεχνικό σικέιν 8–9, πήρε πάνω από ένα δέκατο —κρατώντας διαφορά μέχρι το τέλος και κατακτώντας την κρίσιμη pole.
Εκεί δεν υπήρχαν άλλοι υπολογισμοί: ήταν ένας γύρος στο όριο της πρόσφυσης, «χωρίς αύριο», όπως θα έκαναν παλαιότερα οδηγοί όπως ο Σένα και ο Σουμάχερ. Η επιτυχία αυτή εξηγεί και τους έντονους πανηγυρισμούς του.
Αντίπαλοι και αναβαθμίσεις
McLaren: Οι πρωταθλητές έφεραν το δεύτερο μέρος του πακέτου αναβαθμίσεών τους στο Μόντρεαλ και είδαν θετικά αποτελέσματα, αν και η Mercedes διατήρησε ένα προβάδισμα ακόμη και μετά τις δικές της αναβαθμίσεις.
Κρίσιμο ρόλο έπαιξε η κλιμάκωση των κιβωτίων ταχυτήτων. Η πιο βραχεία κλιμάκωση της McLaren έφερνε την MCL40 στην 8η σχέση σε πολλές μικρές ευθείες στους τομείς 1 και 2, ενώ οι Mercedes χρησιμοποίησαν την 8η σχέση μόνο στη μεγάλη πίσω ευθεία.
Αυτή η διαφοροποίηση ευνόησε την W17 στη διαχείριση ενέργειας, με τους Αντονέλι–Ράσελ να κυριαρχούν σε σχέση με τους Νόρις-Πιαστρί στον τρίτο τομέα. Επίσης η Mercedes έχει σετάρει την W17 με σκέψη για αγώνα στο βρεγμένο.
Τι κάνουν οι υπόλοιποι
Ferrari: Ο Χάμιλτον πραγματοποίησε το καλύτερο τριήμερό του με την Scuderia έως τώρα —ξεκάθαρα ταχύτερος από τον Λεκλέρ, που δεν έχει βρει ισορροπία με την SF-26. Παρ’ όλα αυτά η Ferrari δεν φαίνεται ικανή στο στεγνό να κερδίσει τις McLaren; ίσως η βροχή της δώσει πλεονέκτημα.
Red Bull: Η εμφάνιση της αυστριακής ομάδας ήταν μάλλον μέτρια. Ο Χατζάρ προσαρμόστηκε καλύτερα στις απαιτήσεις της RB22 —συνηθώς απέφευγε τα κερμπ— σε σχέση με τον Φερστάπεν, και έχασε οριακά από τον teammate του. Η RB22 φαίνεται να είναι το 4ο καλύτερο μονοθέσιο στο Μόντρεαλ και μόνο η βροχή μπορεί να φέρει κάποιον από τους οδηγούς της μπροστά στον αγώνα.
Τέλος, αξίζουν αναφοράς οι εξαιρετικές εμφανίσεις των Λίντμπλαντ και Κολαπίντο: μπήκαν στην δεκάδα και νίκησαν καθαρά τους teammates τους. Ιδίως ο πρώτος δείχνει ικανός να κοντραριστεί ακόμη και με μια Red Bull ή μια Ferrari στον αγώνα.
Συνολικά, πέρα από την ταχύτητα, το τριήμερο στο Μόντρεαλ έδειξε και ψυχολογικές μάχες, στρατηγικές επιλογές και αναζητήσεις ρυθμίσεων —και ο Ράσελ φάνηκε να βγαίνει κερδισμένος και στις τρεις αυτές παραμέτρους.
