Λένα Μαντά καρκίνος: Η Λένα Μαντά μίλησε ανοιχτά για την σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε σε συνέντευξη στις Rainbow Mermaids, αποκαλύπτοντας την πρώτη διάγνωση, τις χημειοθεραπείες και την ψυχολογική επιβάρυνση από την απώλεια των μαλλιών.
Η δημοφιλής συγγραφέας εξήγησε ότι της βρήκαν λέμφωμα στο στομάχι σε αρχικό στάδιο, ότι οι γιατροί την ενημέρωσαν πως το πρόλαβε νωρίς και περιέγραψε πώς οι θεραπείες και η αλλαγή στην εμφάνιση επηρέασαν βαθιά την ψυχή της.
Στην εκπομπή Rainbow Mermaids η Λένα Μαντά αφηγήθηκε με συγκίνηση τη στιγμή της διάγνωσης, την αντιμετώπιση με χημειοθεραπείες και τις άγνωστες πτυχές της προσωπικής της μάχης, χωρίς να κρύψει τις στιγμές φόβου και ευαλωτότητας.
Η πρώτη ενημέρωση των γιατρών
«Με διαβεβαίωσαν οι γιατροί ότι το είχα προλάβει στην αρχή. Η λέξη καρκίνος δεν ακούστηκε ποτέ. Είχα λέμφωμα στο στομάχι το οποίο το πρόλαβα…. Θα μπορούσε όμως να ήταν κάτι σοβαρό. Είναι προκαρκινικό στάδιο.
Οι γιατροί μου είπαν ότι είναι σαν να έπεσα από τον πέμπτο και να προσγειώθηκα στα 4 σαν γάτα. Τόσο τυχερή είστε. Και είμαι από ανθρώπους τέρμα αναβλητική με τους γιατρούς», είπε αρχικά η Λένα Μαντά.
Η συγγραφέας σημείωσε πως οι γιατροί την καθησύχασαν για την έγκαιρη διάγνωση, όμως η ίδια βίωσε τη σοβαρότητα των συνεπειών όταν ξεκίνησαν οι θεραπείες και άρχισαν οι αλλαγές στο σώμα της.
Η εμπειρία των χημειοθεραπειών
Και συνέχισε: «Έβαλα τα κλάματα με το που μου είπαν για τις χημειοθεραπείες. Ξεκινάω τις χημειοθεραπείες, την πρώτη μέρα πέφτουν τα μαλλιά, αρχίζουν να πέφτουν και ήταν λίγο περίεργο γιατί είχα να πάω σε μία εκπομπή στην τηλεόραση και όπως βάφομαι και τραβάω τα μαλλιά πίσω και μετά χτενίζομαι και ακούω έναν περίεργο ήχο, κάνω έτσι να δω και έφυγε (σ.σ. τούφα μαλλιών).
Η διαδικασία απώλειας των μαλλιών περιγράφηκε από την ίδια με λεπτομέρεια: το επαναλαμβανόμενο φεύγω-φεύγω των τριχών, η προσπάθεια να διατηρήσει την κανονικότητα και η ταυτόχρονη αίσθηση αδυναμίας και θλίψης.
«Φτιάχνω το μαλλί. Πήγα στην εκπομπή, γύρισα, μετά ήταν αυτό συνέχεια, φεύγανε μαλλιά και είπα πως δεν θα κάτσω να δω το τέλος. Είχαμε πάει με τον Γιώργο και είχαμε βρει περούκα με φυσική τρίχα, ανταύγειες, ακριβώς το μαλλί μου».
Η απόφαση για ξύρισμα
Σε συνέχεια της αφήγησής της, η Λένα Μαντά περιέγραψε την επόμενη, πιο δραστική κίνηση: «Πήρα την ξυριστική μηχανή, ξύρισα το κεφάλι, εκείνη την ώρα δεν ένιωσα τίποτα. Κατάλαβα τα πράγματα ότι είναι πολύ σοβαρά, όταν το βράδυ εκείνο ξύπνησα κλαίγοντας.
Η συγκίνηση κορυφώθηκε όταν μίλησε για την περούκα· το βάζω και κλαίω, ενώ με το σκουφάκι ένιωθα πιο ήρεμη και λιγότερο εκτεθειμένη στον κόσμο και στον καθρέφτη.
«Με το που έβαζα την περούκα έκλαιγα. Όταν έβαζα το σκουφάκι ήμουν μια χαρά. Ο Γιώργος δεν με είδε ποτέ χωρίς σκουφάκι. Κοιμόταν πάντα πλάτη κι όταν ξυπνούσε, δεν άνοιγε τα μάτια του. Μου έλεγε: ”Λένα, ξύπνησα” για να προλάβω να φτιάξω το σκουφάκι», κατέληξε.
Στήριξη και προσωπικά αισθήματα
Στο πλαίσιο της συνέντευξης η Λένα Μαντά τόνισε την υποστήριξη του συντρόφου της, Γιώργου, και περιέγραψε πώς μικρές καθημερινές κινήσεις έγιναν μέρος της προσπάθειας να διαχειριστεί την νέα πραγματικότητα.
Η ίδια δεν παρέλειψε να επαναλάβει ότι αισθάνθηκε τυχερή για την έγκαιρη παρέμβαση των γιατρών, αν και η ψυχολογική επιβάρυνση από την απώλεια μαλλιών και τις θεραπείες ήταν δυσβάσταχτη σε πολλές στιγμές.
Η συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία της Λένα Μαντά φέρνει στο προσκήνιο την ανθρώπινη πλευρά της αντιμετώπισης του καρκίνου, την ανάγκη για στήριξη και την αξία της έγκαιρης διάγνωσης.
