Του Γιώργου Κράλογλου — Η αύξηση δημοτικών τελών έχει γίνει αγκάθι για πολλούς επιχειρηματίες και ειδικά η αύξηση δημοτικών τελών που ανακοινώθηκε προκαλεί σεισμό στην παραγωγική δραστηριότητα.
Αν επιδιώκεις, ως Δήμος της Αττικής, τον διωγμό μικρομεσαίων του διαμερίσματός σου με αύξηση δημοτικών τελών κατά 260%(!!) το πέτυχες και μπράβο σου…
Γιατί οι επιχειρήσεις σου απαντούν: ”Είναι δυνατόν να βλέπουμε αύξηση των δημοτικών τελών κατά 260%”, λένε, “και να μη βάλουμε “καρούλια” στις μονάδες μας να τις μεταφέρουμε όπου μπορούμε, σε μια προσπάθεια πριν τις κλείσουμε…”
Αύξηση δημοτικών τελών ανησυχεί
Αυτά ακούμε τις τελευταίες μέρες από μικρομεσαίους της Αττικής, με πρώτους της περιοχής της Νίκαιας και του Ρέντη, που παρέλαβαν ήδη το ραβασάκι…
Ο ίδιος εκνευρισμός επικρατεί και σε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες (που συμμετείχαν σε κίνηση διαμαρτυρίας), προβάλλοντας την κατάσταση που ζουν από την κρίση στην ενέργεια και το κόστος εισαγωγής πρώτων υλών μετά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, αλλά και πριν με το ενεργειακό, που ως πρόβλημα παραμένει άλυτο και λύνεται μόνο στα λόγια…
Δεν τα ακούσαμε σε δρόμους και σε πεζοδρόμια όλα αυτά, εισπράττοντας την οργή των επιχειρηματιών του χώρου.
Οργή και διαμαρτυρίες επιχειρήσεων
Σε Γενικές Συνελεύσεις τα ακούσαμε και τα μεταφέρουμε επειδή το ξέσπασμα θα ξεκινήσει πολύ σύντομα. Στις επόμενες μέρες.
Τι θα περιλαμβάνει; Απορίες κυρίως.
Απορίες όπως το πώς είναι δυνατόν να ζητάμε ως οικονομία συνεργασία με την επιχειρηματική κοινότητα, σε επενδύσεις και εκσυγχρονισμούς των εγκαταστάσεων, όταν από την Τοπική Αυτοδιοίκηση φθάνουν να επιβαρύνονται με υπέρογκες αυξήσεις τελών.
Επενδύσεις και ανταγωνιστικότητα τίθενται
Πώς είναι δυνατόν να συζητάμε για επενδύσεις και εξωστρέφεια όλων των επιχειρήσεων, όταν το κόστος επιβαρύνεται δυσανάλογα και οδηγεί κάθε σκέψη για επιχειρηματική επίθεση μέσα και έξω στην Ελλάδα, με δεδομένη τη χαμηλή ανταγωνιστικότητά μας;
Πώς είναι δυνατόν η Τοπική Αυτοδιοίκηση (που ζει την καθημερινότητά μας) να μη συμμερίζεται τις παροτρύνσεις της οικονομικής πολιτικής για παραπέρα εξαγωγική προσπάθεια και αντιμετώπιση των εισαγωγών και να επιβαρύνει τα δημοτικά τέλη 3 φορές επάνω, χωρίς να σημειώσει στις μελέτες της για τις αυξήσεις ότι η σημερινή κρίση στην παραγωγή και σε όλη την κλίμακα προώθησης και διάθεσης της παραγωγής έχει ξεπεράσει τα ανεκτά όρια και οδηγεί σε αναστολή δράσεων…
Πώς μπορούμε ως επιχειρηματική κοινότητα (προσθέτουν) να δεχθούμε τις παράλληλες πολιτικές, με την κυβέρνηση να αναγνωρίζει τις ανάγκες μας σε λειτουργία και να ενισχύσει και οικονομικά τις επενδύσεις, αλλά από την Τοπική Αυτοδιοίκηση να παρουσιάζεται μια εντελώς διαφορετική “λογική” στην ανάπτυξη. Η εισπρακτική και μόνο εισπρακτική “λογική”.
Απόκλιση πολιτικών και προτεραιοτήτων
Η πρόθεσή μας δεν είναι αντιπολιτευτική. Δεν έχει να κάνει με το “δίκαιον των επιχειρήσεων…”, αλλά η εξέλιξη αυτή θα μας απασχολήσει και στη συνέχεια.
Γιατί, όπως και να το κάνεις, δεν είναι δυνατόν να περνάει απαρατήρητη η πραγματικότητα ότι σχέδια και πολιτικές για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας είναι αποκλειστικά θέμα της εκάστοτε κυβέρνησης και όλα τα άλλα κέντρα λήψεως αποφάσεων (που συνδέονται και με τις επιβαρύνσεις του κόστους παραγωγής) είναι σε άλλο μήκος κύματος. Αδιαφορούν για τις επιλογές και τους στόχους στην οικονομία.
george.kraloglou@capital.gr
