Του Παύλου Παπαδάτου
Η αρχειοθέτηση υποκλοπών απεικονίζει με απόλυτο τρόπο ότι όταν ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη της χώρας, το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αδιαφορία. Ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί κανείς πλήρως ή όχι με αυτή την άποψη, η δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους θεσμούς είναι σοβαρό πολιτικό και δημοκρατικό πρόβλημα, ειδικά όταν ορισμένες αποφάσεις ανώτατων δικαστικών λειτουργών φαίνονται εξόφθαλμα παράλογες.
Όταν, λοιπόν, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλήθηκε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για να δώσει εξηγήσεις σχετικά με την αρχειοθέτηση της υπόθεσης των υποκλοπών, αρνήθηκε να παρουσιαστεί, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι υποχρεωμένος να παρέχει εξηγήσεις για τη δικαιοδοτική του κρίση.
αρχειοθέτηση υποκλοπών και εξηγήσεις
Προσωπικά πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να επηρεάζει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ωστόσο, όχι μόνο η Βουλή, αλλά και ο ελληνικός λαός χρειάζεται πλήρη και αναλυτική γνώση του σκεπτικού μιας τόσο σοβαρής απόφασης. Είναι αδιανόητο ένας εισαγγελικός λειτουργός να αρνείται να παρουσιαστεί στο νομοθετικό σώμα, το οποίο τον είχε εγκρίνει για τη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ώστε να απαντήσει σε ερωτήσεις.
Έτσι, ο κύριος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αρχειοθέτησε την υπόθεση των υποκλοπών, κρίνωντας ότι δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ζητήματα εθνικής ασφάλειας ή κατασκοπείας, σε αντίθεση με όσα είχε επισημάνει ο δικαστής Νίκος Ασκιανάκης.
Και εδώ αναδύεται μια πρωτοφανής παραδοξότητα. Η αντιπολίτευση ζήτησε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, συγκεντρώνοντας τις απαιτούμενες 120 υπογραφές βουλευτών. Έρχεται όμως ο κύριος Βορίδης στη Βουλή με πομπώδες και διδακτικό ύφος να υποστηρίξει ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα, η εξεταστική επιτροπή πρέπει να εγκριθεί από 151 βουλευτές, επειδή πρόκειται περί ζητήματος εθνικής ασφάλειας!!!
120, 151 και αντιφάσεις
Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου —του οποίου την απόφαση η κυβέρνηση έσπευσε να χαιρετίσει— είχε κρίνει ότι δεν υφίσταται ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Όμως ο κύριος Καιρίδης αποκάλυψε την αλήθεια: Δεν πρέπει η κυβέρνηση να πάει σε εκλογές με εκκρεμοδικίες υπουργών και βουλευτών της! Είχε μάλιστα προηγηθεί από τον κύριο πρωθυπουργό, η αθώωση των εγκαλούμενων βουλευτών, ώστε να διεκδικήσουν και αυτοί εκ νέου τη βουλευτική τους έδρα.
Σίγουρα στην κυβέρνηση συμπεραίνουν ότι, επειδή οι πολίτες δεν έχουν νομικές γνώσεις, δεν διαθέτουν και κρίση. Κι όμως, οι πολίτες αντιλαμβάνονται πολύ περισσότερα απ’ όσα η ίδια η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται για τον λαό. Έτσι, σύμφωνα με τη Metron Analysis, το 89% των πολιτών πιστεύει ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τις υποκλοπές, το 77% ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη και το 78% για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. (Φυσικά να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά να κατηγορείται ένας έντιμος υπουργός, όπως είναι ο κύριος Τσιάρας, ότι ζημίωσε την Ευρώπη κατά τρεις χιλιάδες ευρώ, είναι και ανόητο και γελοίο).
Έρευνες, δημοσκοπήσεις και πολιτική
Η έλλειψη δικαιοσύνης δεν περιορίζεται μόνον στις αποφάσεις ορισμένων δικαστικών λειτουργών. Έχει διαχυθεί μέσα στην κοινωνία. Έτσι, ενώ τα κέρδη των επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν κατά 36 δισεκατομμύρια ή 70%, δεν υπήρξε ούτε κατά προσέγγιση ανάλογη αύξηση στις απολαβές των εργαζομένων, και είναι αυτές οι αδικίες που στρώνουν το κόκκινο χαλί στον ΕΛ.Α.Σ..
Και ο πρωθυπουργός έρχεται να εξορκίσει αυτή την εξόφθαλμη αδικία με ελεημοσύνες και φιλοδωρήματα. Το πράττει δε αυτό, διότι, όπως είπε, είναι πολύ θυμωμένος με την ακρίβεια! Τελικά, φαίνεται ότι ο θυμός αποτελεί νέο εργαλείο υψηλής οικονομικής πολιτικής!
Από κοντά και οι διαγωνισμοί του Δημοσίου, που πολλές φορές είναι φωτογραφικοί ή πραγματοποιούνται με απευθείας αναθέσεις, χωρίς ιδιαίτερη διαφάνεια, ενώ μετά την ανάθεση επακολουθούν οι βέβαιες υπερτιμολογήσεις. Την τελευταία εξαετία δόθηκαν περίπου 12 δισ. ευρώ με απευθείας αναθέσεις και άλλα 8 δισ. ευρώ σε διαγωνισμούς με μόνον έναν συμμετέχοντα!!!
Σύμφωνα μάλιστα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι εσωτερικοί έλεγχοι και η διαφάνεια στο Δημόσιο είναι σχεδόν άγνωστες έννοιες. Μόλις το 19% των φορέων διαθέτει ολοκληρωμένα λειτουργικά συστήματα!
Δημόσια έξοδα και κοινωνικές επιπτώσεις
Το είπα ξανά. Είναι τόσο έκδηλος ο μοναδικός σκοπός του πρωθυπουργού να μας εξουσιάσει για μία ακόμη τετραετία, ώστε προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι ο μοναδικός κατάλληλος να κυβερνήσει τη χώρα. Ο μόνος άξιος. Ποια είναι η γνώμη του λαού; Δεν μας αφορά! Η μόνη σας επιλογή: ΕΓΩ. ΕΓΩ ή ο Ανδρουλάκης; ΕΓΩ ή ο Φάμελλος; ΕΓΩ ή η Κωνσταντοπούλου; ΕΓΩ ή ο Τσίπρας; ΕΓΩ ή η Καρυστιανού; ΕΓΩ ή το χάος; Ευτυχώς και δεν του ξέφυγε… ΕΓΩ ή ο Νίκος Δένδιας; Αλλά και εσύ… “Δελφίνι δελφινάκι κάνε πιο γρήγορα”. Χανόμαστε!
Συμπέρασμα: Μόνον ΕΓΩ! Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ. Συνεπώς: “Πάψτε, παπάδες, τα χαρτιά και κλείστε τα βαγγέλια!”
Σημείωση
Για την επίτευξη, μάλιστα, του μοναδικού του σκοπού, ο πρωθυπουργός αντέγραψε ακόμη και την προεκλογική καμπάνια του 2008 της Hillary Clinton, με το λεγόμενο “3 a.m. phone call ad”, όπου τελικώς το τηλέφωνο χτύπησε για να της πουν τα νέα: “Δυστυχώς, χάσατε”!
* Ο Παύλος Παπαδάτος είναι Επικοινωνιολόγος – Οικονομολόγος
