Πριν από περίπου έξι χρόνια, όταν ο πλανήτης είχε αποσυρθεί σε μια ιδιότυπη νάρκη λόγω της πανδημίας του Covid-19, ο Ρώσος συνθέτης και καλλιτέχνης Σεργκέϊ Κισμάτοφ επινόησε έναν νέο οπτικοακουστικό μορφότυπο που ονόμασε «Video Ensembles». Στο εγχείρημά του αυτό συνδύασε την αγάπη για τη χωρική διάχυση του ήχου με την κινούμενη εικόνα, δημιουργώντας μικρές ή μεγαλύτερες οπτικοακουστικές ριπές που απορροφούν τις αισθήσεις και γεννούν στιγμιαία νοήματα.
Χειρουργική κοπή και μπρίο
Η διαδικασία είναι επίπονη, καθώς προϋποθέτει σχεδόν χειρουργικές επεμβάσεις σε κυρίως ανεπεξέργαστο υλικό. Ωστόσο αυτό που κυριαρχεί στα έργα είναι ένα πνευματώδες και «αυθάδες» μπρίο, που παραπέμπει στον αφορισμό του Μάρκ Τουέιν: «Το γέλιο είναι το σημαντικότερο όπλο που διαθέτουμε ως άνθρωποι και αυτό που χρησιμοποιούμε λιγότερο».
Στην εγκατάστασή του στην Πειραιώς 260 ο Κισμάτοφ παρουσιάζει τρία δείγματα αυτής της κοπτικής τέχνης. Στο POLITUNES απομονώνει φωνητικές αμηχανίες και λεκτικούς μετεωρισμούς πολιτικών, δικτατόρων και λαϊκιστών από ζωντανές ομιλίες, συνθέτοντας μια μικροσύνθεση όπου το ξεκαρδιστικό συναντά το ανατριχιαστικό.
Τρία έργα, τρεις προσεγγίσεις
Το SUONO POVERO συγκροτεί μια χορωδία από σκουπίδια: ήχοι που παράγονται από τσακισμένες συσκευασίες, απορρίμματα σε σακούλες και αντικείμενα λίγο πριν την τελική απόσυρσή τους — ένα συμπυκνωμένο σχόλιο για τη βιωσιμότητα και τον οικολογικό αφανισμό, στο οποίο διαφαίνεται και η επίδραση της Arte Povera στην πρακτική του.
Στο έργο ROTONDA ο Κισμάτοφ ζήτησε από φίλους σε όλον τον κόσμο να του στείλουν ηχογραφήσεις με πόρτες που τρίζουν. Το γοερό «κελάηδισμα» από το άνοιγμά τους και το κλείσιμό τους ανακαλεί την ίδια τη χειρονομία της αποδοχής ή του αποκλεισμού — μια οδυνηρή αναφορά στις παγκόσμιες ροές μετανάστευσης και στον πολιτισμό της ανοχής και της ενσυναίσθησης.
Η γλώσσα του θορύβου
Τα βίντεο αυτά δεν είναι απλές ηχητικές ιδιοτροπίες ή ομφαλοσκοπήσεις· πρόκειται για αυτόνομα, ουσιαστικά έργα, γεννημένα στην ανήσυχη κουζίνα ενός συνθέτη που αξιοποιεί όλο το φάσμα της σύνθεσης: το κρεσέντο, το φορτίσιμο, το πιανίσιμο, την κινησιολογία ορχήστρας, ένα ευρύ κρουστικό λεξιλόγιο και, κυρίως, το λεξιλόγιο του θορύβου.
Αν όλα αυτά φαίνονται ζαλιστικά, δεν χρειάζεται ανησυχία: αυτή είναι, όπως λέει ο ίδιος, η γεύση του εικοστού πρώτου αιώνα.
Σύλληψη – Δημιουργία Sergey Khismatov
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Γκαλερί Ζουμπουλάκη: Η έκθεση “Life Cycles” στο Amanzoe
Ειρήνη Κανά – Γυναίκες Μαγικές: Έκθεση στο Πολυκεντρικό Μουσείο Αιγών
Διαβάστε επίσης
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τα AΦTER της Πειραιώς 260
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Εορτές Αποχαιρετισμού για το Ηρώδειο
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τι θα δούμε το καλοκαίρι στο Αρχαίο Θέατρο στην Επίδαυρο
