Η υπόθεση του μικρού Δημήτρη Κατσαούνου έχει μείνει ως μια από τις πιο τραυματικές σελίδες του Εθνικού Συστήματος Υγείας, φέρνοντας στο φως παθογένειες και έλλειψη λογοδοσίας που στοίχισαν μια ανθρώπινη ζωή.
Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2017, όταν ο 9χρονος, μετά από πτώση με το ποδήλατό του, μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο Νοσοκομείο της Λαμίας. Τον ανέλαβε ο χειρουργός Γιώργος Μύτης και η συνέχεια ήταν εφιαλτική: όπως διαπιστώθηκε στη Δικαιοσύνη, λόγω εγκληματικής ιατρικής αμέλειας η κατάσταση του παιδιού επιδεινώθηκε ραγδαία και διακομίσθηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων στην Αθήνα σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Η τραγική κατάληξη
Στις 29 Ιουλίου 2017 ο Δημήτρης άφησε την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας την οικογένεια σε απέραντο πένθος. Η υπόθεση συγκλόνισε την κοινή γνώμη και προκάλεσε εύλογα ερωτήματα για το πώς ένα παιδί που τραυματίστηκε παίζοντας με το ποδήλατό του κατέληξε σε έναν από τους μεγαλύτερους δημόσιους φορείς υγείας της χώρας.
Οι γονείς του, μέσα στον πόνο τους, προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη εναντίον του γιατρού, καταγγέλλοντας ολέθριες παραλείψεις και ζητώντας την παραδειγματική του τιμωρία. Συνήγορος της οικογένειας ήταν ο ποινικολόγος Νίκος Διαλυνάς.
Η καταδίκη του γιατρού
Ο δικαστικός αγώνας κράτησε χρόνια και ολοκληρώθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2024, όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κήρυξε τελεσίδικα ένοχο τον ιατρό-χειρουργό του ΓΝ Λαμίας, Γεώργιο Μύτη, για ανθρωποκτονία από αμέλεια, επιβάλλοντάς του ποινή φυλάκισης δύο ετών (με αναστολή).
Η αμετάκλητη αυτή καταδίκη θα έπρεπε να αποκλείει κάθε επιστροφή στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας. Ωστόσο, σύμφωνα με έγγραφα που παρουσιάζει η Ζούγκλα, το Νοσοκομείο Λαμίας προχώρησε στην επαναπρόσληψη του ίδιου γιατρού με σύμβαση ιδιωτικού έργου και μάλιστα δύο φορές.
Ερωτήματα για την επαναπρόσληψη
Η κίνηση αυτή προκάλεσε οργή και ερωτήματα, καθώς ένας άνθρωπος καταδικασμένος αμετάκλητα για τη θανάτωση ενός παιδιού επιστρέφει «από την πίσω πόρτα» στο ΕΣΥ μέσω συμβάσεων έργου.
Στις 22 Μαΐου η μητέρα του αδικοχαμένου αγοριού απέστειλε ηλεκτρονικά επιστολή προς τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, στην οποία εκφράζει με σπαρακτικό τόνο την οργή και την απόγνωση της για την απόφαση του νοσοκομείου να επαναφέρει τον καταδικασμένο ιατρό.
Η επιστολή της μητέρας
Στο κείμενό της η μητέρα καταγγέλλει ότι το σύστημα μετατρέπει τις δικαστικές αποφάσεις σε κουρελόχαρτα, επιτρέποντας σε έναν 73χρονο γιατρό, που έχει καταδικαστεί οριστικά και αμετάκλητα σε δύο χρόνια φυλάκιση για την ανθρωποκτονία του παιδιού της, να επιστρέψει μέσω σύμβασης ιδιωτικού έργου στα ΤΕΠ του νοσοκομείου.
Αναλυτικά η επιστολή:
«Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,
Ό,τι πιο απαίσιο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι να πεθαίνει το 9χρονο παιδί σου από ιατρική αμέλεια, να καταδικάζεται σε πρώτο και δεύτερο βαθμό ΟΡΙΣΤΙΚΑ & ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ για ανθρωποκτονία από αμέλεια σε φυλάκιση 2 ετών με αναστολή και το Νοσοκομείο Λαμίας να τον προσλαμβάνει με ετήσια σύμβαση ιδιωτικού έργου.
Αυτή είναι η “ευαισθησία” του συστήματος απέναντι στους ασθενείς. Αυτή είναι η περίφημη «προστασία του αγαθού της δημόσιας υγείας»; Ένας 73χρονος, αμετάκλητα καταδικασμένος για τον θάνατο ενός παιδιού, θεωρείται κατάλληλος να στελεχώσει τα ΤΕΠ επειδή το σύστημα έχει ανάγκες. Άραγε, υπάρχουν τελικά όρια στην υποκρισία ή όλα θυσιάζονται στον βωμό της συγκάλυψης και της βολικής διαχείρισης;
Περάσατε νόμο για συνεργασία με ιδιώτες γιατρούς για να καλύψετε κενά ή για να ξεπλένετε ευθύνες και να επιστρέφουν καταδικασμένοι γιατροί σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα; Γιατί αυτό ακριβώς βλέπει σήμερα κάθε πολίτης: μια Δικαιοσύνη που καταδικάζει και ένα κράτος που ακυρώνει στην πράξη την ίδια την καταδίκη.
Τελικά, τι αξία έχουν οι αποφάσεις των δικαστηρίων όταν το ίδιο το Δημόσιο τις μετατρέπει σε κουρελόχαρτο; Εμείς, ως γονείς, δώσαμε έναν άνισο αγώνα για να μη βιώσει άλλη οικογένεια αυτόν τον εφιάλτη. Και το αποτέλεσμα ποιο είναι; Ο άνθρωπος που κρίθηκε υπεύθυνος για τον θάνατο ενός παιδιού να επιστρέφει στο ίδιο νοσοκομείο, με την πλήρη ανοχή της Πολιτείας, σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα.
Αν η αμετάκλητη καταδίκη είχε συμβεί πριν λυθεί αυτοδίκαια η υπαλληλική σχέση λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας , θα είχε ο γιατρός πειθαρχικές συνέπειες; Τώρα με τη σύμβαση συνεργασίας ιδιωτικού έργου δεν τρέχει τίποτα; ΟΛΑ ΚΑΛΑ;
Συγχαρητήρια και πάλι, αλλά είστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι. Σήμερα δηλώσατε ότι ότι χειρότερο έχετε δει στο ΕΣΥ είναι το φακελάκι που ζήτησε ο αναισθησιολόγος. Εγώ κύριε υπουργέ ό, τι χειρότερο έχω δει είναι το 9χρονο παιδί μου σε ΦΕΡΕΤΡΟ, εξαιτίας ενός γιατρού που ενώ καταδικάστηκε οριστικά και αμετάκλητα από την Ελληνική Δικαιοσύνη ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ στο ίδιο νοσοκομείο.
Αξιότιμε κύριε υπουργέ, όλοι έχουν μάτια και βλέπουν. Όχι άλλη υποκρισία. Όχι άλλα μεγάλα λόγια περί ηθικής και δικαιοσύνης όταν οι ίδιες οι πράξεις του Κράτους ακυρώνουν κάθε έννοια δικαίου και προσβάλλουν τη μνήμη ενός παιδιού που χάθηκε άδικα.
Η μητέρα του αδικοχαμένου 9χρονου Δημήτρη Κατσαούνου
Χήνου Αθανασία».
Οι συμβάσεις που προκάλεσαν
Σύμφωνα με τα έγγραφα, η τελευταία σύμβαση που συνήφθη μεταξύ του καταδικασμένου χειρουργού και του Νοσοκομείου έχει διάρκεια ενός έτους και, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, ξεκίνησε στις 4 Απριλίου 2026 και λήγει στις 3 Απριλίου 2027.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι η σύμβαση αρχίζει από 03/04/2026 και λήγει 03/04/2027, προβλέποντας καθεστώς πλήρους αλλά όχι αποκλειστικής απασχόλησης με αποζημίωση ισοδύναμη με αυτή του Επιμελητή Β΄ και κάλυψη έως επτά εφημερίες μηνιαίως.
Προηγουμένως είχε συναφθεί άλλη σύμβαση διάρκειας από 1 Ιανουαρίου 2026 έως και 31 Μαρτίου 2026.
Η αντίδραση της μάνας και του νομικού
Η μητέρα μίλησε στη «Ζούγκλα» και περιέγραψε με οδύνη την αναβίωση του εφιάλτη, αναφερόμενη στα όσα εκτυλίχθηκαν στους διαδρόμους του Νοσοκομείου Λαμίας τις κρίσιμες ώρες πριν το παιδί της καταλήξει.
Ο δικηγόρος της οικογένειας, Νίκος Διαλυνάς, εξέφρασε δημόσια την αγανάκτησή του για το γεγονός ότι η ίδια η Πολιτεία, μέσω της διοίκησης του νοσοκομείου, φαίνεται να ακυρώνει το αποτέλεσμα του επίπονου δικαστικού αγώνα της οικογένειας.
Το πλήγμα στην εμπιστοσύνη
Η απόφαση αυτή, όπως επισημαίνουν οι γονείς και ο νομικός τους, προσβάλλει τη μνήμη του μικρού Δημήτρη, πλήττει τον αγώνα των γονιών και κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και στην ασφάλεια των δημόσιων νοσοκομείων.
Η αποκάλυψη της Ζούγκλας έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης είχε προβάλει με μεγάλη δημοσιότητα την απόσυρση από το ΕΣΥ αναισθησιολόγου που φαινόταν να λαμβάνει «φακελάκι», κίνηση που είχε ως αποτέλεσμα την άμεση απομάκρυνσή του και το μήνυμα ότι ο χρηματισμός δεν γίνεται ανεκτός.
Η αντίφαση είναι προκλητική: από τη μια πλευρά η ηγεσία του Υπουργείου εμφανίζεται αυστηρή σε περιστατικά χρηματισμού και από την άλλη ένα δημόσιο νοσοκομείο να επαναφέρει, μέσω συμβάσεων έργου, έναν γιατρό που έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για την ανθρωποκτονία ενός εννιάχρονου παιδιού.
To χρονικό μιας υπόθεσης
Το επεισόδιο που οδήγησε στην τραγωδία ξεκίνησε στις βραδινές ώρες της 22ης Ιουλίου 2017, όταν ο 9χρονος έπεσε με το ποδήλατό του και τραυματίστηκε. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας και εισήχθη στην Παιδοχειρουργική Κλινική με διάγνωση οξείας κοιλίας, αλλά συνέχισε να έχει έντονους πόνους.
Μέσα στα επόμενα 24ωρα παρουσίασε ζάλη και εμετούς, του χορηγήθηκαν καθαρτικά και υποκλυσμοί. Μετά από δύο ημέρες πραγματοποιήθηκε ερευνητική λαπαροτομία και εντοπίστηκε διάτρηση στομάχου. Ο Δημήτρης υποβλήθηκε σε επέμβαση εντεροκτομής-σκωληκοειδεκτομής και μεταφέρθηκε σε θάλαμο, χωρίς όμως να βελτιωθεί η κλινική του εικόνα.
Στις 26 Ιουλίου 2017, την τέταρτη μέρα μετά τον τραυματισμό, αποφασίστηκε η διακομιδή του στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» στην Αθήνα, καθώς οι γιατροί ανέφεραν ότι μπορεί να υπάρχει βλάβη στον αξονικό τομογράφο του ΓΝ Λαμίας και ότι το παιδί χρειάζεται καλύτερη παρακολούθηση.
Ο γιατρός του νοσοκομείου Λαμίας που εξέτασε και χειρούργησε τον μικρό κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Την ίδια περίοδο οι τότε διοικητές της 5ης ΥΠΕ και του ΓΝ Λαμίας κατηγορήθηκαν για παράβαση καθήκοντος δια παραλείψεως γιατί δεν άσκησαν πειθαρχικό έλεγχο.
Τελικά, στις 18 Δεκεμβρίου 2024 ο ιατρός κρίθηκε αμετάκλητα ένοχος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών, ολοκληρώνοντας τη νομική διαδικασία που δικαίωσε την οικογένεια του μικρού Δημήτρη.
Η επαναπρόσληψη μέσω συμβάσεων έργου, όμως, αφήνει ανοιχτά βαριά ερωτήματα για τη λειτουργία, τις προτεραιότητες και την ηθική του συστήματος υγείας.
