Γιώργος Κράλογλου
Το συνέδριο Rebrain Greece στο Λονδίνο ήταν σίγουρα θετικό, αλλά όταν οι συμμετέχοντες φεύγουν με 90 αναπάντητα ερωτήματα για την επόμενη μέρα, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο σύνθετα.
Οι 700.000 που εγκατέλειψαν τη χώρα στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης —που αποδίδεται στον κρατισμό και αναγνωρίσαμε ως τέτοιον μόλις το 2010— περιλαμβάνονται ανάμεσα σε εκείνους που απογοητεύτηκαν περιμένοντας ένα αξιόπιστο κράτος.
Ποιο είδος πολιτικής απαιτείται
Αυτό που χρειάζεται είναι μια πολιτική που να προσανατολίζεται στις ανάγκες των εργαζομένων και όχι στην ελαχιστοποίηση του πολιτικού κόστους για τα κόμματα. Όχι το «κόψε-ράψε» πολιτικών που διασφαλίζουν μόνο μικρό πολιτικό κόστος για όσους κυβερνούν.
Όσο για τις 450.000 από τις 700.000 που υποστηρίζεται ότι «επέστρεψαν», το ζήτημα χρειάζεται σοβαρή και αξιόπιστη συζήτηση. Πριν καθίσουμε στο τραπέζι για τον επαναπατρισμό, πρέπει να γίνουν πολλά και σημαντικά βήματα.
Η βάση για τον διάλογο
Το σημερινό σημείωμα θέτει το ερέθισμα: θα νιώσουν αυτοί που έθεσαν τις 90 ερωτήσεις στο Λονδίνο ότι υπάρχει πολιτική συναίνεση για τις συνθήκες επιστροφής και τον επαναπατρισμό τους; Αυτή η συναίνεση είναι η προϋπόθεση πάνω στην οποία πρέπει να στηριχθεί κάθε μελλοντικός διάλογος για όσους θέλουμε να φέρουμε πίσω, εφόσον όντως στοχεύουμε σε οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης.
Κρίσιμο είναι επίσης να συμφωνήσουμε για τη μορφή αυτού του δρόμου και τους στόχους που θα επιδιώξουμε προς ανάπτυξη.
Τα προβλήματα της αγοράς εργασίας
Εάν στον κρατισμό που μας οδήγησε στην κρίση, την αποβιομηχάνιση και την πτώχευση (από την οποία δεν έχουμε συνέλθει) προσθέσουμε και την άρνηση προσφοράς εργασίας για 130.000-150.000 θέσεις, τότε πρέπει να κοιτάξουμε το θέμα του επαναπατρισμού με άλλη οπτική.
Ίσως με την οπτική των 300.000 —σύμφωνα με τα κρατικά στοιχεία— που εξακολουθούν να βρίσκονται έξω από την Ελλάδα από τους 700.000 που μας εγκατέλειψαν.
Από τη ΔΕΘ στις εκλογές
Από τη ΔΕΘ και μετά, μαζί με τα κίνητρα εργασίας που θα παρουσιάσει η κυβέρνηση (κινούμενη πάνω στον δρόμο προς τις εκλογές του 2027), έχουμε την υποχρέωση —όπως υποσχεθήκαμε στο Rebrain Greece του Λονδίνου για το «καινούριο ελληνικό κράτος»— να αποδείξουμε σε εκείνα τα 700.000 μυαλά που χάθηκαν στην 15ετία 2010–2025 ότι δεν πρόκειται μόνο για κράτος που κυνηγά και διατηρεί υπαλλήλους, αλλά και για ένα σχέδιο που θα κατασκευάσει συνθήκες επιστροφής.
Και το πιο σημαντικό: στα προγράμματα των σημερινών κομμάτων της αντιπολίτευσης τα κίνητρα για το Rebrain που θα ισχύσουν μετά το 2027 θα εμφανίσουν ανταγωνιστικές προτάσεις —τις οποίες, όταν η κυβερνητική παράταξη επανέλθει στην εξουσία, ενδέχεται να αποδεχτεί.
Αυτό είναι και ο λόγος του σημερινού τίτλου: αρκεί ο «μισός φόρος» για να επιστρέψουν τα μυαλά που διώξαμε;
george.kraloglou@capital.gr
