Του Γιώργου Κράλογλου
Είναι ώρα για πολιτική αντιπαράθεση στο εργασιακό όταν η μισή βιομηχανική και επιχειρηματική Ελλάδα συζητάει για εργασία ακόμη και το Σάββατο;
Από τη στιγμή που η αγορά εργασίας δεν καταφέρνει να καλύψει τη ζήτηση των 130-170.000 και πλέον ατόμων στον παραγωγικό τομέα, στις υπηρεσίες και στον τουρισμό (σε όλες τις μορφές τους), τα πράγματα περιπλέκονται τόσο που αποκλείουν πολιτικά παρασκήνια και επικεντρώνουν την απαίτηση σε λύσεις ουσίας.
Ανάγκη ρεαλιστικών προτάσεων
Το πολιτικό σκηνικό έχει λοιπόν τον λόγο: είτε η αντιπολίτευση θα καταθέσει ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις είτε θα συνεχίσει να κάνει πως δεν καταλαβαίνει την πραγματικότητα.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί η “πολιτική επιθεώρηση” που ανέβασε η αντιπολίτευση στο “θέατρο της ζωής μας” με τίτλο “Το 4ήμερο της εργασίας” αποτελεί, τουλάχιστον, εμπαιγμό απέναντι στο εργασιακό δυναμικό της χώρας.
Απόψεις από την αγορά
Το λέμε αυτό όχι από χώρους εργατοπατερισμού, αλλά από το μοναδικό εργασιακό περιβάλλον στο οποίο κινούμαστε και γνωρίζουμε καλά τις θέσεις και τις προτεραιότητες των εργαζομένων.
Και έχουμε να πούμε τα εξής.
Προτάσεις που δεν πείθουν
Ούτε οι βλακώδεις κομματικές “προσφορές” για λιγότερες μέρες εργασίας από τις σημερινές θα κάνουν το εργατικό μας δυναμικό πιο συνεργάσιμο ή τον διάλογο πιο αποδοτικό. Ούτε η πολιτική επιδοτήσεων, τα επιδόματα με κουπόνια και τα άλλα κρατικά χαρτζιλίκια που έχουν μονιμοποιηθεί την τελευταία 15ετία θα οδηγήσουν σε ουσιαστικές λύσεις.
Το ίδιο ισχύει και για αλλαγές που μοιάζουν με πρόσκληση στην τεμπελιά: δεν θα γεφυρώσουν την επικοινωνία μεταξύ εργασίας και Πολιτείας.
Οδηγία προς την πολιτική
Η κατάσταση βαδίζει προς το χάος. Εάν η πολιτική σκηνή δεν δείξει σεβασμό στις ανάγκες των εργαζομένων και δεν επικεντρώσει τις προσπάθειες σε ασφαλιστικό, κρατήσεις, φόρους και στα “καπέλα εργασίας” που ευνοούν το κράτος, οι εργαζόμενοι θα μένουν στον “πάγκο” του παιχνιδιού και δεν θα μπαίνουν στο “γήπεδο”.
Και ίσως να έχουν δίκιο που παραμένουν στο περιθώριο όταν η δήθεν “προσφορά εργασίας” προκαλεί συζητήσεις για τη συζήτηση και λόγια του αέρα.
Στο επίκεντρο το μισθολόγιο
Αν όντως θέλουμε εκσυγχρονισμό και μεταρρυθμίσεις στο εργασιακό, ας αφήσουμε τα κούφια λόγια για 4ήμερα και λύσεις για “τεμπελχανάδες”. Φέρτε στο τραπέζι εδώ και τώρα το μισθολογικό — αλλά ένα μισθολογικό που θα συνταιριάξει με τις επιδιώξεις μας για αύξηση της παραγωγικότητας.
Μέχρι να δούμε την παραγωγικότητα να ανεβαίνει, ας απομακρύνουμε από τώρα προτάσεις για επαναφορά του Σαββάτου στην επίσημη εβδομαδιαία εργασία. Είναι πολύ νωρίς, ακόμη κι αν η παραγωγή —βιομηχανική, αγροτική και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις— επιμένει πως το έχει άμεση ανάγκη.
george.kraloglou@capital.gr
