Στόχος του βιβλίου της Ιωάννας Παπαγεωργίου είναι να καλύψει το μεγάλο ερευνητικό κενό σχετικά με την εξέλιξη του δραματολογίου του ελληνικού θεάτρου σκιών στη μεσοπολεμική περίοδο του 20ού αιώνα. Σε εκείνη την εποχή παρατηρήθηκε μια έντονη δημιουργική έκρηξη νέων παραστάσεων, που έφεραν την προφορική αυτή τέχνη στα όρια ανάμεσα στην παράδοση και τον νεοτερισμό.

Παράδοση και νεοτερισμός

Η μελέτη επιχειρεί μια συνολική διερεύνηση των τυπικών μοντέλων της πλοκής στα παραδοσιακά έργα του ελληνικού θεάτρου σκιών, αξιοποιώντας εργαλεία από τη μεθοδολογική προσέγγιση της επιστήμης της προφορικής λογοτεχνίας. Η ανάλυση εστιάζει στους κώδικες της προφορικής δημιουργίας, αλλά δεν αγνοεί τις διαφοροποιήσεις που εμφανίζονται στην πράξη.

Συγκεκριμένα, η μελέτη αναγνωρίζει ότι η ανάγκη για αυτοσχεδιασμό, η μορφή του δραματοποιημένου πρωτογενούς υλικού, οι λόγιες αξιώσεις ορισμένων μορφωμένων καραγκιοζοπαιχτών και ο δημιουργικός τους οίστρος απέφεραν αποκλίσεις από τα αυστηρά παραδοσιακά πρότυπα.

Μέθοδοι και αποκλίσεις

Για την ολοκλήρωση της έρευνας εξετάστηκαν εκατοντάδες κείμενα και καταγραφές έργων του Καραγκιόζη, αποθησαυρίστηκαν χιλιάδες παραστάσεις σε ηλεκτρονικά αρχεία και συγκεντρώθηκε μεγάλος όγκος βιβλιογραφίας. Η μεθοδική καταγραφή και η αρχειοθέτηση αποτέλεσαν βασικά στοιχεία της έρευνας.

Παρά το ευρύ ερευνητικό υλικό, ως οδηγός για τις παραστάσεις του Μεσοπολέμου αναδεικνύεται το δραματολόγιο των καραγκιοζοπαιχτών στην πόλη της Πάτρας, βάσει των ευρεθείσων καταγραφών σε εφημερίδες της πόλης αυτής.

Εξώφυλλο και τεκμήριο

Εικόνα εξωφύλλου: Από το τετράδιο του Βασίλαρου με τίτλο Ο πολύκροτος γάμος του Καραγκιόζη ή Ο πολύκροτος γάμος του κωμικού Καραγκιόζη, Αρχείο Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών/ΙΤΕ, κωδικός τετραδίου 11/3 (50).

Σχεδίαση εξωφύλλου: Μαρία Καλοψικάκη.